Het vergeten verdriet

Aan het openbare deel van de website Moederheil.nl heb ik onder “Berichten” een nieuwe sectie toegevoegd genaamd “Persoonlijke Ervaringen”. Het betreft anonieme ervaringen van mensen die hebben aangegeven dat ze bereid zijn om hun verhaal m.b.t. Moederheil met de buitenwereld te delen. Anoniem, omdat de persoonsgegevens niet relevant zijn voor de boodschap achter deze persoonlijke verhalen en de privacy zo gewaarborgd blijft. Een aantal mensen hebben er bewust voor gekozen om hun ervaring niet anoniem te delen.
Alle hier gepubliceerde ervaringen zijn vooraf besproken met en gefiatteerd door de betrokkenen zelf.

Doel

Het doel hiervan is om de buitenwereld te informeren over wat er is gebeurd in en rond Moederheil. Wat het beleid van destijds tot gevolg heeft gehad voor mensen. Het is belangrijk dat dit niet verborgen blijft en dat men ziet wat de keerzijde van adoptie is. Dat voor de buitenwereld alleen de positieve berichten naar buiten komen en dat het leed wordt genegeerd. Dit beeld en het onrecht moet worden rechtgezet.

Je moeder kon niet voor je zorgen

Wat is er vooraf gebeurd?

De ervaring dat je kind van je werd afgepakt is voor de moeders ronduit traumatisch te noemen. Ook voor de kinderen die, veelal tijdens de puberteit, achter de waarheid komen over hoe en waarom ze zijn afgestaan is zonder twijfel traumatisch. Daarnaast blijkt dat de realiteit veelal anders blijkt te zijn dan ze in hun jeugd te horen hebben gekregen. Het vaak gehoorde argument dat: “je moeder kon niet voor je zorgen” is veel te simpel en dekt de lading zelden. De meeste moeders werd hun kind gewoon afgenomen zonder dat de ze hier iets tegen konden doen. Maar ook door huiselijk geweld, incest en verkrachting werden kinderen gedwongen afgestaan.

Zelfs aan succesvolle adopties is veel leed voorafgegaan. De natuurlijke moeders doen geen afstand omdat ze zo gelukkig met hun nieuwe kindje zijn. Ze hadden simpelweg geen keus. Het gebeurde uit dwang of wanhoop. Door een beleid van opgelegde druk om hierover te zwijgen is dit leed vrijwel geheel in de doofpot verdwenen en is vrijwel niemand meer op de hoogte van dit verborgen verdriet dat zich afspeelt in Nederland. Maar dat wil niet zeggen dat het er niet is.

Wat gebeurde er met het kind nadat het was weggenomen van de moeder?

Het leed dat de kinderen is aangedaan is zeer divers. Er zijn kinderen die een onbezorgde jeugd hebben gehad bij hun pleeg-/adoptieouders, maar er zijn ook veel kinderen, nadat ze waren weggenomen van hun moeder, in situaties terechtgekomen die erger zijn dan je je kunt voorstellen. Niet altijd leidde een gedwongen of vrijwillige afstand tot een succesvolle adoptie. Teveel kinderen werden verwaarloosd, aan hun lot over gelaten, gedrogeerd, mishandeld of misbruikt. Sommigen verhuisden van pleeggezin naar pleeggezin en werden nooit geadopteerd.

Confronterend

Het is belangrijk om te beseffen dat de ervaringen van de betrokkenen aangrijpend, confronterend en schokkend kunnen zijn.