Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
In (te) veel gevallen verhinderd de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), de privacywet, volledige inzage in de persoonlijke dossiers zoals het afstands- en adoptiedossier, maar ook voogdijgegevens, rechtbankstukken, etc. Instanties zoals Fiom, Raad voor de Kinderbescherming, gemeenten en ook archieven hebben elk hun eigen interpretatie van wat wel en niet kan binnen de AVG-wetgeving. Zo geven de Fiom alsook de RvdK een gecensureerde kopie aan betrokkenen, en bij het Nationaal Archief kan men alleen het dossier inzien en weigert men om een kopie te verstrekken. Het staat zelfs niet toe dat men foto’s maakt van documenten. Alleen is toegestaan dat men delen overschrijft(!). Dat is niet erg toegankelijk, zeker als het een dik dossier betreft. Zo wordt de AVG als excuus gebruikt om informatie ontoegankelijk te maken voor de mensen die deze informatie hun leven lang al is onthouden en die voor de gemiddelde Nederlander gewoon vrij toegankelijk is. Behalve dus voor de mensen die zijn afgestaan.
Voor betrokkenen is deze willekeur onverteerbaar. En zolang dit niet is opgelost ben ik er geen voorstander van dat de dossiers worden opgeslagen bij het Nationaal Archief. Want op die manier worden onze dossiers nog minder toegankelijk dan ze al waren. Op zich is het Nationaal Archief een uitgelezen plek voor opslag van de dossiers, maar dan moeten ze wèl volledig toegankelijk, inclusief het verkrijgen van een kopie, zijn voor de mensen die het betreft.
Waarom kan een onderzoeker wèl toegang krijgen tot het volledige dossier en de persoon die er in vermeld staat nìet?
Het is bizar dat derden bepalen wat je mag lezen in een dossier dat over jezelf gaat. Je kan wel een medisch dossier opvragen van jezelf bij de huisarts, maar een ongecensureerde kopie van het afstands- en adoptiedossier is niet mogelijk.
DigiD
Ik ben er voorstander van dat men het gehele dossier ongefilterd kan inzien via DigiD. De benodigde beveiligde infrastructuur bestaat al en de archieven en instellingen kunnen daar mooi bij aansluiten. Online en gewoon in de vertrouwde omgeving thuis kan men dan de persoonlijke informatie inzien.
Ik heb hierover contact gehad met Fiom en men geeft aan dat onderzoekers alleen toegang krijgen tot gedepersonaliseerde dossiers. Fiom heeft geen plannen om zich binnen afzienbare tijd aan te sluiten bij DigiD.
Nazorg
Een ander belangrijk punt hierbij is dat een archivaris bij een archief nìet gekwalificeerd is om mensen bij te staan bij het lezen van hun dossier. Maar al te vaak is de inhoud van een dossier te heftig om dit zonder vorm van ondersteuning vrij te laten inzien. Let wel: ondersteuning, niet betutteling of bepalen wat men wel of niet te lezen krijgt. Dat is aan de betrokkene zelf om te bepalen. Maar beschikbare nazorg is hierbij van nut.
Moederheil.nl is een particulier initiatief dat volledig onafhankelijk opereert. De website ontvangt geen subsidie van overheid, kerkelijke organisaties of fondsen. Toch brengt het onderhouden van een groeiende online gemeenschap stijgende kosten met zich mee. Denk daarbij aan hosting, beveiliging, back-ups, domeinregistratie en technisch onderhoud.
Waarom deze website belangrijk is
Iedere maand weten honderden mensen Moederheil.nl te vinden. Sommigen zoeken informatie over hun afkomst. Anderen zijn op zoek naar familieleden, documenten of antwoorden op vragen die soms al tientallen jaren bestaan.
Moederheil.nl. Een plek waar verhalen worden gedeeld die te lang zijn verzwegen. Waar herinneringen worden bewaard, waar mensen elkaar vinden, en waar erkenning begint.
Vrij toegankelijk voor iedereen
Ik vind het belangrijk dat deze informatie voor iedereen toegankelijk blijft. Daarom is er geen contributie en zijn er geen betaalde lidmaatschappen. Iedereen die betrokken is bij Moederheil of Valkenhorst moet toegang kunnen hebben tot informatie, ervaringen en contact met lotgenoten.
Kostendekkend houden
Om de website in stand te houden vraag ik geen verplichte bijdrage. Wel vraag ik leden en bezoekers die daartoe in staat zijn om vrijwillig bij te dragen aan de jaarlijkse kosten. Een bijdrage van €12 per jaar (€1 per maand) helpt al enorm. Wanneer voldoende leden een kleine bijdrage leveren, blijft Moederheil.nl volledig onafhankelijk en kostendekkend.
Transparantie
Jaarlijks wordt inzicht gegeven in de kosten van de website en de ontvangen bijdragen. Zo is voor iedereen duidelijk hoe de bijdragen worden besteed.
Doneren
Je bijdrage wordt gebruikt voor:
hosting en domeinnaam
beveiliging en back-ups
onderhoud en ontwikkeling van de website
ondersteuning van activiteiten ten behoeve van betrokkenen
Iedere bijdrage, groot of klein, helpt mee om deze gemeenschap te behouden. Namens alle bezoekers, leden en betrokkenen: hartelijk dank voor je steun en vertrouwen. 🙏
Image by Freepik
❖
Het wordt erg op prijs gesteld als je dit bericht wilt waarderen met één tot vijf sterren. Dat kan onderaan elke pagina.
Om te reageren op de inhoud moet je eerst even inloggen.
Op dit moment heb ik 17 aanmeldingen voor de bijeenkomst op 26 februari in Den Bosch. Afstandskinderen en -moeders, ze zijn allen vertegenwoordigd. Het maximum aantal deelnemers is hiermee behaald. Aanmelden is op dit moment niet meer mogelijk.
Het is de bedoeling om op een later moment nog een bijeenkomst te houden om anderen de gelegenheid te bieden om hierbij ook aanwezig te zijn. Het streven is om dat op een zaterdag of zondag te doen. Een datum hiervoor is nog niet gepland. Ik hoop dat dan ook afstandsvaders zich zullen aanmelden, want die missen we nog.
De kennismaking op 22 januari met George Smits en betrokkenen was zeer waardevol en door zijn visie, als gerenommeerd mediator en psycholoog, mbt de communicatie over dit onderwerp ben ik hoopvol gestemd.
Uitnodiging
Graag nodigen Moederheil.nl en Fiom u uit voor de bijeenkomst: Reflectie BinnenlandseAfstand en Adoptie.
Moederheil.nl vraagt al jaren aandacht voor de misstanden rondom afstand en adoptie in Nederland. In dat kader heeft Moederheil.nl contact gezocht met Fiom met als doel om te praten over de rol die Fiom heeft gespeeld bij afstand en adoptie in het verleden. Daarbij komt dat Fiom tot op de dag van vandaag een aanspreekpunt is voor binnenlandse zoekacties en dossierinzages.
Fiom ziet dagelijks wat voor impact afstand en adoptie in het verleden op alle betrokkenen heeft. Fiom beseft dat het verleden niet ongedaan kan worden gemaakt. Fiom en Moederheil.nl willen graag in dialoog treden met alle betrokkenen, om zo hun ervaringen met Fiom te bespreken, evenals de obstakels die betrokkenen hebben ondervonden in hun persoonlijke zoektocht.
Het doel is om een brug te slaan tussen het verleden en het heden, door naar elkaar te luisteren, openlijk te praten en perspectieven te delen.
Bijeenkomst
De bijeenkomst vindt plaats op 26 februari 2024 van 12.00 tot 15.00 uur in ‘s-Hertogenbosch.
De bijeenkomst is bedoeld voor biologische ouders (moeders èn vaders) en hun kinderen die in de vorige eeuw in Nederlandse instellingen, klinieken, ziekenhuizen, enz. al dan niet onder druk of dwang van elkaar werden gescheiden en afgestaan. Ook naaste familieleden zijn van harte welkom.
Om het gesprek op een respectvolle en ondersteunende wijze te laten plaatsvinden, zal drs. George Smits, een ervaren mediator en psycholoog, de bijeenkomst begeleiden. Meer informatie over drs. George Smits is te lezen op Reset Partner | E-Team | George .
Moederheil.nl en Fiom begrijpen dat dit een gevoelig onderwerp is en respecteren volledig ieders beslissing om hierover wel of niet te praten.
Besluit u om aan de bijeenkomst(en) deel te nemen? Meldt u zich dan hieronder aan. Deelname is gratis.
Toelichting
De uitnodiging geldt voor alle betrokkenen uit alle instellingen in Nederland die zijn afgestaan in de twintigste eeuw.
Overigens is rekening gehouden met dat er wellicht aanvullende bijeenkomsten nodig zijn aangezien niet iedereen nu kan.
Kennismaking met George Smits en Lucas Verberne
Overweegt u deelname of heeft u vragen over de bijeenkomst? Dan bestaat de mogelijkheid om op 22 januari 2024 van 13.00 tot 16.00 uur in ‘s-Hertogenbosch vrijblijvend kennis te maken met Drs. George Smits en Lucas Verberne (Moederheil.nl). Fiom is bij deze kennismaking niet aanwezig.
George Smits is coach, trainer, mediator en psycholoog en doceert aan Universiteit van Tilburg, bij SSR en IMFO. Hij heeft jarenlange ervaring met complexe mediation- en coachingstrajecten en begeleidt professionals en organisaties bij turbulente emotionele situaties en bij stadia van verandering.
Moederheil.nl is een particulier initiatief van Lucas Verberne, zelf ooit achtergelaten en afgestaan in Moederheil. Lucas is met Moederheil.nl gestart om de waarheid te achterhalen van wat er toen is gebeurd en om de buitenwereld hierover te informeren. Via publicaties op deze website en op Facebook strijdt hij voor erkenning en gerechtigheid voor betrokkenen, ontsluit hij diverse bronnen en geeft hij zijn kijk op de gebeurtenissen uit het verleden.
Programma: Kennismaking
Datum: 22 januari 2024
Tijd:13.00 – 16.00 uur
Locatie: De Zandkamer Koninginnenlaan 3 en 7 ‘s-Hertogenbosch
13.00 – 14.00 uur: inloop met koffie/thee/broodje
14.00 – 16.00 uur: gesprek met George Smits en Lucas Verberne (Moederheil.nl)
Programma: Bijeenkomst
Datum: 26 februari 2024
Tijd: 12.00 – 15.00 uur
Locatie: De Zandkamer Koninginnenlaan 3 en 7 ‘s-Hertogenbosch
12.00 – 13.00 uur: inloop met koffie/thee/broodje
13.00 – 15.00 uur: in gesprek met medewerkers, directie van Fiom en Lucas Verberne (Moederheil.nl) o.l.v. George Smits
Vergaderruimte bij het centraal station
De Zandkamer bevindt zich tegenover het centraal station van Den Bosch en is daardoor gemakkelijk bereikbaar voor gasten die met de trein of de bus komen. In de directe omgeving is veel parkeergelegenheid, bijvoorbeeld in de parkeergarage onder het centraal station (betaald parkeren).
De Zandkamer, Koninginnenlaan 3 en 7, ‘s-Hertogenbosch
Sinds ik begonnen ben met Moederheil.nl, is mij veel duidelijk geworden m.b.t. afstand en adoptie en kan ik dingen in het juiste perspectief plaatsen. Het wordt pas echt begrijpelijk waarom mij, en vele anderen, onrecht en leed is aangedaan wanneer je dit in de juiste tijdsgeest en context plaatst. De rol van de kerk was hierbij alles bepalend.
50 tot 100 jaar geleden ging bijna iedereen naar de kerk en de kerk had een immense macht. Haar wil was wet. De kerkelijke doctrines, afkomstig van het Vaticaan in Rome, werden strikt nageleefd. De kerk bepaalde de sociaal-maatschappelijke norm: alles draaide om het huwelijk en het krijgen van kinderen. De trouwe kerkgangers, waaronder politici en ambtenaren, namen deze religieuze normen en waarden klakkeloos over in de wetgeving.
Ongehuwde zwangere vrouwen pasten niet in het kerkelijke ideaalbeeld van een gezin en voldeden daardoor niet aan de religieuze normen van de kerk. Als gevolg daarvan werden ze buitengesloten en verstoten door de samenleving. De schijn van “naastenliefde” door de kerk ging vaak niet verder dan dat. Vaak werden deze zwangere vrouwen zelfs door hun gelovige families letterlijk de deur gewezen.
Hun buitenechtelijke kinderen werden adopteerbaar nadat ze waren ontdaan van hun “besmette” wortels en vooral hun –afkomst en –identiteit. Nadat het kindje juridisch was geadopteerd kreeg het officieel een andere naam en daarmee was het uitwissen van de eigen identiteit van het kind compleet. Er werd een nieuw sympathiek beeld bij geplaatst: “de moeder kon niet voor haar kindje zorgen”, zoals mijn adoptiemoeder mij altijd vertelde, in plaats van mocht niet voor haar kindje zorgen. Vervolgens werden ze via een bevooroordeeld selectieproces in een “passend” gezin geplaatst: een gezin dat voldeed aan de normen van de kerk en paste bij het milieu van het kind. Kinderen met een “rugzakje” werden in “mindere” milieus geplaatst. De discriminatie druipt er gewoon vanaf. Op deze manier werden deze door de kerk tot “wees” gemaakten getransformeerd tot identiteitloze, onthechte en ontwortelde adopteerbare kinderen en kon er in de groeiende vraag naar adoptiekinderen worden voorzien. Onthecht, omdat het beleid was dat de baby’s zich niet zouden hechten aan hun verzorgers, met trauma’s tot gevolg. En de biologische ouders? Zij waren niet eens het vermelden waard. Ze verdwenen uit beeld, werden vergeten en moesten vooral zwijgen over de wreedheid die ze was aangedaan.
Volgens de visie van de kerk was dit de enige manier om de “kuisheid” van de samenleving te waarborgen. Uiteraard was deze onzin wreed, maar zelfs vandaag de dag werkt dit nog steeds zo in conservatief religieuze kringen, zoals bijvoorbeeld bij de Jehova’s Getuigen, de Gereformeerde gemeenschap en andere streng gelovige groeperingen. Als je niet aan de religieuze normen voldeed, dan kon je simpelweg vertrekken. Letterlijk.
De parochianen absorbeerden alles wat hen door de kerk werd wijs gemaakt. Ze lieten zich gewillig indoctrineren als makke schapen, zonder zelf kritisch na te denken, en scheidden moeder en kind zonder stil te staan bij de gevolgen, tienduizenden getraumatiseerde mensen in Nederland achterlatend. De overheid speelde een cruciale rol bij het uitvoeren van deze wreedheden. Met de afnemende macht van de kerk nam de overheid het stokje over en zorgde voor de implementatie van de inmiddels maatschappelijk geaccepteerde normen en waarden van de kerk.
Als primaire initiator van deze doctrines is de kerk verantwoordelijk voor deze visie over wat “juist” is. “Juist”, omdat de kerk de maatschappij vormgaf naar haar eigen maatstaven. De kerk stelde de norm en de samenleving voegde zich daarnaar. Duizenden baby’s in Nederland werden ontdaan van hun familie en identiteit, en zo werden ze “verweesd” door de kerk. Daarom draagt de kerk de voornaamste verantwoordelijkheid voor het leed dat deze mensen is aangedaan, met de overheid volgend op korte afstand.
Sterftekans tenminste 50%
Dr. Meuleman, 1929Dr. Meuleman, 1929
Schril contrast
Wat mijn pet te boven gaat is dat de kerk en de gemiddelde kerkganger er blijkbaar geen moeite mee heeft om mensen buiten de maatschappij te plaatsen en tegelijkertijd over barmhartigheid, vergeving en naastenliefde te spreken. En dat men vervolgens braaf naar deze hypocriete tegenstrijdigheden luistert in de kerk en ze ook nog voor waar aanneemt, zonder er zelf eens kritisch over na te denken.
Ik begrijp dan ook werkelijk niet dat men dit, als makke schapen, klakkeloos aanneemt zonder zelf ook maar de onrechtvaardigheid en onmenselijkheid van deze kerkelijke doctrines ter sprake te stellen, want God is toch liefde? Kan iemand mij uitleggen wat hier liefdevol aan is? Wat is er liefdevol aan het gedwongen scheiden van moeder en kind; het uit elkaar rukken van complete families? Wat is er liefdevol aan het opzadelen van moeder en kind met een levenslang trauma? Het is geen verrassing dat dit alles geheim moest blijven. Simpelweg omdat men allang wist dat dit onmenselijk en niet in de haak was.
Hoe durf je het over naastenliefde te hebben als je mensen met een kleurtje, andersdenkenden of die niet aan jouw normen en waarden voldoen, uitsluit?
Lucas Verberne
In mijn optiek valt dit niet met elkaar te rijmen. Is mensen uitsluiten niet de grondslag/oorzaak van discriminatie? Het gaat misschien te ver om de kerk als bron van discriminatie aan te wijzen, maar het stigmatiseren en uitsluiten van anderen veroorzaakt dit wel. En de kerk draagt dit al eeuwen uit.
Het is dit onrecht waartegen ik strijd. De instituten verantwoordelijk houden die verantwoordelijk zijn voor wat ons is aangedaan. De kerk weet zich al eeuwenlang aan haar verantwoordelijkheid te onttrekken voor het intense leed dat zij wereldwijd veroorzaakt. Ik vind het verbijsterend dat men dit tolereert.
Stichting Verleden in Zicht, een stichting voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.
Afgestaan is een podcast waarin mensen hun eigen ervaringen met afstand en/ of adoptie met je delen. Het zijn intieme portretten van mensen van mensen die je meenemen in hun leven. Die je vertellen wat het voor hen betekent om afgestaan te zijn bij hun geboorte en welke invloed geadopteerd zijn heeft op je leven.
Afgestaan wordt gemaakt door Carine Dorgelo en Georgia Gradenwitz-Kemp en is te beluisteren via Springcast, Spotify, Apple en Podimo.
Ik ben eigenlijk toch best wel een beetje trots. Sinds ik met deze website begonnen ben ben ik verbaasd over hoe groot het bereik is wereldwijd. Moederheil.nl wordt gevonden in landen waarvan ik het nooit zou verwachten. De meest bijzondere vind ik toch wel Antarctica, Nepal, Sri Lanka, Kazachstan, Kameroen, Kenia, Marokko, Tanzania, Colombia.
Vanaf het begin in ’21 tot heden is Moederheil.nl al ruim 26.000 keer bezocht. Dit betrof 12.500 individuele terugkerende bezoekers wereldwijd. Met de specifieke doelgroep van de website in het achterhoofd vind ik een dergelijk bereik wereldwijd ècht bijzonder. Ik vind dit ongelooflijk en word er stil van.
Ik hoop dat Moederheil.nl voor mijn bezoekers een baken is in de persoonlijke zoektocht naar meer informatie over je eigen verleden en identiteit en ik wil jullie bedanken voor het delen van de vaak zeer persoonlijke en vooral gevoelige informatie en ik hoop dat het een bron van steun is voor jullie allen. Schroom vooral niet om je ervaringen te delen, want het is juist dat wat als een warme deken voor ons allen voelt.
Een verbijsterende documentaire over misbruik door de kerk
KRO-NCRV koopt de Vlaamse documentairereeks Godvergeten aan over kindermisbruik door katholieke geestelijken in België. Met voorafgaand een uitzending van KRO-NCRV’s Kruispunt over de grote impact van de documentairereeks.
Naar aanleiding van Godvergeten wijdt KRO-NCRV’s Kruispunt haar uitzending op zondag 12 november op NPO 2 aan de impact ervan in België. Kruispunt praat met betrokkenen over de open zenuw die geraakt wordt door de verhalen van de misbruikslachtoffers in Godvergeten. Hoe komt het dat deze serie in Vlaanderen zoveel losmaakt? En wat zal de documentaire in Nederland teweegbrengen, meer dan 10 jaar na het onderzoek van de commissie-Deetman naar kindermisbruik in de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland?
Wat zal de documentaire in Nederland teweegbrengen?
Ik ontving deze kijktip: een verbijsterende en intens schokkende Belgische documentaire over misbruik door de kerk. Het maakt me verdrietig en tegelijkertijd woest dat de kerk hiermee wegkomt.
Het maakt ook helaas duidelijk dat je van een machtig orgaan als de katholieke kerk niet kunt winnen. De slachtoffers waren een rechtszaak begonnen en kwamen ver, maar de rechtbank van Gent en vervolgens het Hof van Beroep van Gent wezen de vordering evenwel af op grond van de overweging dat de Heilige Stoel immuniteit van rechtsmacht geniet.
Het is gewoon verschrikkelijk…
TV kijktip: Godvergeten. Terug te kijken op NPO Start.
Het wordt erg op prijs gesteld als je dit bericht wilt waarderen met één tot vijf sterren. Dat kan onderaan elke pagina.
Om te reageren op de inhoud moet je eerst even inloggen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.