Categorie: 2023 Pagina 3 van 5

Kan het daglicht niet verdragen

Seksueel misbruik

Ik kreeg het onderstaande bericht toegestuurd, waarvoor mijn dank. Hoewel er mij (nog) geen gevallen bekend zijn m.b.t. Moederheil of Valkenhorst vind ik dit dermate ernstig en belangrijk om dit nieuws in de openbaarheid te brengen. Ik hoop dat er meer mensen bereid zijn om belastende informatie openbaar te maken.

Het is toch werkelijk niet te bevatten hoe ernstig de misstanden zijn geweest in de tehuizen. De lieve nonnetjes, waar mijn adoptiemoeder zo warmhartig over sprak. De realiteit stond in schril contrast met het beeld dat naar buiten werd gebracht.

Het is van belang om te inventariseren in hoeverre er sprake is geweest van seksueel misbruik van ongehuwde moeders en kinderen in de tehuizen in Nederland. Ik heb deze vraag dan ook voorgelegd aan de Commissie Binnenlandse Afstand en Adoptie met het verzoek om dit mee te nemen in het onderzoek. Nu zal dit soort informatie naar verwachting niet in dossiers te vinden zijn. Hiervoor is het belangrijk dat de mensen die hiervan getuige zijn geweest of het zelf hebben meegemaakt, dit z..s.m. melden. Dat kan via info@cbaa.nl of via Moederheil.nl.

En dit is dan een situatie waarbij deze informatie naar buiten komt. Ik kan me zo voorstellen dat er genoeg situaties zijn die nog veilig onder het kleed zijn geveegd.

Het wordt erg op prijs gesteld als je dit bericht wilt waarderen met één tot vijf sterren. Dat kan onderaan elke pagina.

Om te reageren op de inhoud moet je eerst even inloggen.

The Catholic Church is a Force for Good in the World

“De Katholieke Kerk is een kracht ten goede in de wereld”

Stephen Fry en Christopher Hitchens strijden tegen aartsbisschop John Onaiyekan (Nigeria) en Ann Widdecombe (Brits parlementslid).

In 2009 sloot wijlen Christopher Hitchens zich aan bij Intelligence Squared om te debatteren over de vraag of de katholieke kerk werkelijk een kracht ten goede is in onze wereld.
Ik ken nog wel een groep mensen die hier een uitgesproken mening over heeft.

Het is een zeer interessant debat tussen voor en tegenstanders van de kerk. Er zijn gelukkig nog mensen te vinden die de misdaden van de kerk durven benoemen. Ook het publiek werd gevraagd om voor- en achteraf te stemmen over in hoeverre men het standpunt van de kerk of de tegenstanders steunt. De uitslag hiervan is heel verrassend.

A list of apologies from the Catholic Church

Bekijk het fragment met Christopher Hitchens waarin hij het onder meer heeft over kindermisbruik. Het volledige debat is hieronder te zien.

Ik lees graag hoe jullie over dit standpunt denken. Na inloggen kan je onderaan deze pagina reageren.

Het wordt erg op prijs gesteld als je dit bericht wilt waarderen met één tot vijf sterren. Dat kan onderaan elke pagina.

Om te reageren op de inhoud moet je eerst even inloggen.

Babyroof vs. gedwongen afstand

Thema-avond Fiom

Het gesprek met Fiom is niet afgelast, maar uitgesteld. De belangrijkste reden hiervoor is dat men een online avond minder geschikt vindt om onze gevoelige vragen te beantwoorden. Gezien de reacties op Facebook ben ik dat met ze eens. Een bijeenkomst is m.i. een betere optie, omdat we dan face to face in gesprek kunnen met Fiom. Dit wordt nu intern besproken en men gaat de mogelijkheden ernaar onderzoeken. Aanstaande maandag hebben we een afspraak om verder met elkaar in gesprek te gaan over de wijze waarop we het gesprek het beste vorm kunnen geven. Dan zal ook gesproken worden over een nieuwe datum.

Ik ben het met Arun Dohle en jullie bezwaren eens. Het laat duidelijk zien dat er iets moet gebeuren, want zoals de verhoudingen nu liggen tussen afstandsouders, -kinderen en Fiom is onacceptabel. Wij kunnen niet om Fiom heen en Fiom heeft zich gewoon aan het beleid van het Ministerie te houden. Het is daarom dat ik al eerder heb aangegeven dat we met de verkeerde partij in gesprek zijn.


De overheid is tegelijkertijd overtreder en politieagent

Eigenlijk zouden de heren en dames, de top van het ministerie, die het huidige beleid bepalen voor de minister, persoonlijk hun motivatie voor dit beleid moeten komen toelichten en vooral uitleggen waarom men liever kiest voor het bieden van een training in suïcidepreventie aan interlandelijk geadopteerden (mopping up the mess) in plaats van individuele psychologische ondersteuning bieden zodanig dat men niet eens suïcide overweegt, want dàt is pas preventie. Maar ik zie deze hoge ambtenaren nog niet zo snel verschijnen, want de overheid is tegelijkertijd overtreder en politieagent. Maar ja, gedwongen afstand is niet illegaal, dat heeft de overheid zelf zo bepaald. Dus ze hebben de eigen wet niet overtreden. Komt dat even goed uit…

Het allerbeste zou zijn een parlementaire enquete m.b.t. gedwongen afstand en interlandelijke als binnenlandse adoptie. Dan kunnen deze dames en heren onder ede worden gehoord. Maar het heeft nogal wat voeten in aarde om de Tweede Kamer zover te krijgen. Ik hoop er op dat Pieter Omtzigt met zijn politieke partij (@NwSocContract) hier werk van wil/kan maken. Wat hierbij kan helpen is dat wij met Omtzigt hierover in gesprek gaan.

Ik vind het op zich al bizar dat afstand, adoptie en als ik mij niet vergis ook Jeugdzorg onder Rechtsbescherming (Justitie) valt in plaats van bijvoorbeeld Sociale Zaken. Dat geeft mij al aan dat er een raakvlak is met praktijken die niet in de haak zijn. Alleen al de naam Rechtsbescherming suggereert dat het recht beschermd wordt en Justitie suggereert gerechtigheid. Dit is precies wat ik hierbij mis, want is daar werkelijk sprake van voor ons betrokkenen? Ik constateer een contradictie in termen en vooral de hypocrisie van het geheel. Het een is exact het tegenovergestelde van het ander.


Babyroof vs. gedwongen afstand, het een is een misdaad en het ander legaal

Het feit dat Justitie zèlf een zeer belangrijke rol speelde en speelt in het faciliteren van het afstands- en adoptiecircus terwijl babyroof strafbaar is! De overheid is tegelijkertijd direct betrokken en bij machte om de wetgeving zodanig in te richten om zelf buiten schot te blijven en ons beperkingen op te leggen. Ik vind dit een beangstigend idee. Maar het is een feit.

Toekomst

Omdat dit zo’n machtige partij is heb ik inmiddels niet meer de illusie dat het zal gaan veranderen. Wat ik belangrijker vind is dat we een weg moeten zien te vinden waarmee wij als betrokkenen kunnen leven, helaas zal dat zijn binnen de kaders die de overheid stelt. Feit is dat we niet om Fiom heen kunnen voor onze vragen om informatie of hulp. Dat zal niet veranderen, want de overheid wil het zo.
Dus hoe kunnen wij het voor onszelf zodanig inrichten dat we er het meeste baat bij hebben? Door met elkaar in gesprek te gaan en samen te zien wat haalbaar is en acceptabel voor ons allen. Ik verwacht geen wonderen, maar ik zie wel dat er bij Fiom óók mensen werken die hun hart wèl op de juiste plek hebben. En het is met hen waarmee ik in gesprek wil gaan om ons leed te verzachten en te helpen met onze zoektocht naar de waarheid over onze identiteit.

Online Thema Avond: Fiom uitgesteld

Update

De reacties op Facebook over dit onderwerp heb ik voorgelegd aan Fiom. Ze illustreren de diepe pijn en het verdriet dat velen van ons ervaren. Er is een duidelijke vertrouwensbreuk tussen afstandsmoeders, afstandskinderen en Fiom als gevolg van het verleden.
Fiom is zich zeer bewust van het intense verdriet en de oude wonden die afstandsmoeders en -kinderen met zich meedragen. Hoewel ze hun uiterste best willen doen om alle vragen te beantwoorden, beseffen ze dat het verleden niet ongedaan kan worden gemaakt. Bovendien moeten ze werken binnen de beperkingen opgelegd door de Minister van Rechtsbescherming.
Fiom wil graag met ons in gesprek en is intern hard aan het werk om zo zorgvuldig mogelijk te handelen in deze kwestie. Maar dit kost tijd. Aanstaande maandag hebben we een afspraak om verder met elkaar in gesprek te gaan over de wijze waarop we het gesprek het beste vorm kunnen geven. Dan zal ook gesproken worden over een nieuwe datum.
Ik heb benadrukt dat het van essentieel belang is dat de directie van Fiom deze verantwoordelijkheid op zich neemt en hierover een standpunt inneemt.

In overleg hebben we dan ook besloten om de thema-avond tot nader order uit te stellen en misschien in een andere vorm te gieten om zodoende op een adequatere manier vragen te kunnen beantwoorden van betrokkenen. Daarover later meer.
Ik denk dat het van groot belang is om de angel uit de gebroken verstandhouding te halen dan om op korte termijn de thema-avond te gaan houden, terwijl er tegelijkertijd veel wantrouwen en verdriet speelt. Het is belangrijker dat dit zorgvuldig gebeurt en als dat wat meer tijd kost, dan zij dat maar zo.

Hoe dan ook, we zullen met elkaar door een deur moeten of we dat nou leuk vinden of niet. Dit is wat de overheid heeft bedacht en daar moeten we het mee doen. Er is geen alternatief, dus als we de verstandhouding kunnen verbeteren dan is dat in ons aller belang.

Al geruime tijd heb ik frequent contact met Fiom. Enerzijds om betrokkenen die op de een of andere manier vastlopen bij Fiom te ondersteunen, vanwege mijn eigen zoektocht en anderzijds om erkenning te krijgen voor de vele slachtoffers van gedwongen afstand in Nederland. Met betrekking tot het laatste heb ik eerder een stuk geschreven dat ik tevens naar Fiom heb gestuurd.

Wat ik beoogde, namelijk bewustwording, heeft binnen de organisatie de ogen geopend. Ook Fiom ziet het belang van introspectie en zelfreflectie in relatie tot gedwongen afstand in de vorige eeuw en de rol die de organisatie daarin heeft gespeeld. En ook met betrekking tot de wisselende afhandeling van de hulp bij zoektocht naar familie door betrokkenen.

Thema-avond

Om betrokkenen de kans te geven om vragen te stellen aan Fiom, heb ik voorgesteld om een thema-avond te organiseren. Fiom heeft positief gereageerd en zal aanwezig zijn om vragen te beantwoorden.

Aan de thema-avond zullen twee medewerkers van Fiom deelnemen:

  • Janice Reul – hulpverlener, vier jaar werkzaam bij Fiom
  • Babs van de Anker – beleidsmedewerker, twee jaar werkzaam bij Fiom

Het aantal plaatsen is beperkt. Als de belangstelling groter is, dan zullen we in november een tweede thema-avond houden.

Thema’s

De volgende thema’s die voor ons spelen zijn onder meer:

  • Fiom over het verleden
    • Erkenning
      • Besef over de rol van Fiom bij gedwongen afstand
      • Bereidheid tot introspectie (zichzelf een spiegel voorhouden).
      • Status ontwikkelingen m.b.t. erkenning en excuses
    • Nazorg n.a.v. de rol Fiom in het verleden.
  • Fiom anno nu
    • Ervaringen met Fiom in het algemeen
      • Het beleid bij de individuele zoektocht
      • Wisselende aanpak (star vs behulpzaam)
      • De AVG
    • Belang privacy afstandsmoeder vs. recht op afstammingsgegevens afstandskind
    • Fiom als uitvoerende overheidsinstantie
  • Fiom in de toekomst
    • Beleids- en naamswijziging (Federatie van Instellingen voor de Ongehuwde Moeder)
    • Expertisecentrum binnenlandse afstand en adoptie.
      • Niet onafhankelijk. Overheid bepaalt agenda.
      • Alleen advies. Geen individuele hulp en nazorg?
    • Preventie
      • In hoeverre worden aanstaande potentiële afstandsouders geïnformeerd over de nadelen en risico’s van afstand en adoptie? Zoals trauma, psychische hulp, zelfdoding, (seksueel) misbruik, kinderhandel, prostitutie.
  • Ingekomen vragen
    • Waarom werden afgestane baby’s maanden na hun geboorte pas geplaatst in een adoptiegezin waardoor de eerste hechtingsperiode ontbrak?
      Was dat een verdienmodel?
    • Is het fiom geneigd( in retrospectie) toe te geven dat er flinke fouten zijn gemaakt in de vorige eeuw?
    • Dossier inzage
      Nazorg, waar kun je terecht
    • De voorloper van de AVG is de Wet bescherming persoonsgegevens, ingegaan september 2001. Ook onder die wet had het fiom de wet overtreden met de gemaakte privacy fouten. Geen kennis hebben van de AVG is geen excuus, de Wbp bestond al vanaf 2001. Wanneer komt Fiom met een excuus vanuit het Fiom? En zo niet, waarom niet ? 
    • Hoe kunnen jullie met verschillende petten op werken? Aan de ene kant wensouders de weg naar KI begeleiden en aan de andere kant hun volwassen donorkinderen en volwassen geadopteerden coachen met de bekende problematiek? 
    • In hoeverre is het Fiom zich bewust van het feit dat het zo kan zijn dat de adoptie ouders zich niet durven hechten aan het kind Ipv dat het kind bestempeld wordt met een hechtings probleem? 
    • Is Fiom zich ervan bewust dat zij generalisten zijn en geen specialisten? 
    • Begin januari 2020 schreef ik een medewerkster van het Fiom onder andere:
      Wat we wel kunnen is de erfenis van het verleden recht aan doen door nu en in de toekomst keuzes te maken waaruit dat recht doen aan de erfenis van het verleden blijkt! 
      En in dat opzicht zeg ik: Fiom had wel je hulp aangeboden maar had voor de eer bedankt mbt aktief deelnemen aan het meldpunt.
      Het antwoord van het Fiom was:
      Helemaal eens met dat we de erfenis van het verleden moeten laten meewegen in de keuzes van nu! Ik zal ook deze opmerking nog doorspelen aan de collega’s die betrokken zijn bij onze rol inzake het meldpunt.
      Let op: Bovenstaande communicatie vond plaats voordat het onderzoek van start ging en kijk wat een zooitje het binnen het meldpunt is geworden. De vraag was niet: waarom heeft minister Dekker het Fiom de opdracht gegund? De vraag was en is: Waarom heeft het Fiom de opdracht aangenomen? Ik ben nog steeds benieuwd naar het antwoord.
NB. Individuele ervaringen in relatie tot Fiom kunnen we, omwille van de beperkte tijd, helaas niet bespreken. Je kunt hiervoor een persoonlijke afspraak maken met Fiom.

Commissie onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie: Bulletin 3 (oktober 2023)

Beste lezer,

Hierbij ontvangt u het derde Bulletin van de Commissie onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie.

Vragen over het onderzoek kunt u mailen naar: info@cbaa.nl.

Over wijzigingen in uw abonnement kunt u mailen naar: bulletin@cbaa.nl.

Met vriendelijke groeten,

Janneke Wubs

Secretaris Commissie onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie

Een kritische noot

De Volkskrant van 1 oktober jongstleden schreef: Geadopteerden mogen eigen dossier niet inzien zonder instemming adoptieouders. Fiom besteedde hier aandacht aan met uitleg over hoe Fiom met de afstandsgegevens omgaat.
De Stichting Verleden in Zicht reageerde op hun website.

Ik sluit me volledig aan bij de standpunten van ViZ. Met alle respect, ik vind dat het belang van het kind (het recht op afstammingsgegevens) prevaleert boven de privacy van de moeder en de adoptieouders. Maar ik ben als afstandskind natuurlijk bevooroordeeld. 
De essentie van het artikel in de Volkskrant gaat over het niet verkrijgen van inzage in het adoptiedossier zonder toestemming van de adoptieouders en alle overige in het dossier genoemde personen. Dit geldt tevens voor inzage in de afstandsdossiers.

Ik snap dat niet alle afstandsmoeders op een later moment opnieuw met hun afstandsverleden en adoptieouders met de hele doorlopen procedure willen worden geconfronteerd, maar in de “tijdgeest” van nu is dit standpunt, 50-60 jaar later, niet langer meer te verdedigen, want hoe zit het dan met het belang van de afgestane kinderen en zelfs de generatieoverschrijdende gevolgen voor de nieuwe generaties?

Om dit soort zaken te kunnen beoordelen moeten we er met de ogen van nu naar kijken en niet meer met de verzuilde wereldvisie van een halve eeuw geleden. Toen was een ongehuwde zwangerschap een schande, nu niet meer. Het is dan ook van groot belang dat de wetgeving hierop wordt aangepast.

De trauma’s en psychische problemen die hiervan het gevolg zijn bij de afstandskinderen, zijn tot op heden door de autoriteiten en instanties zwaar onderschat. Of beter gezegd: genegeerd. En van betaalde nazorg voor de betrokkenen is al helemaal geen sprake. Voor iets dat hen als baby bewust is aangedaan! Ik snap dat de tegenstrijdige privacybelangen (van moeder en kind) een ingewikkelde afweging is, maar daarbovenop maakt een eigen interpretatie van Fiom-medewerkers dit voor de betrokkenen alleen maar erger.

Overigens vind ik het storend dat men in de meeste gevallen primair spreekt over geadopteerden in plaats van afstandskinderen. Er werden namelijk meer kinderen (gedwongen) afgestaan, dan er werden geadopteerd! Dus deze groep is groter dan het aantal geadopteerden. Ook deze mensen zijn slachtoffer van deze praktijken en ook zij horen erbij. Een belangrijk onderscheid!

En daarbij is ons leven begonnen bij de geboorte, waarna we gedwongen werden afgestaan, en niet pas bij de adoptie.

Fiom zit, als uitvoerende instantie van de overheid, in een spagaat; het heeft zich te houden aan de AVG, ligt tegelijkertijd aan de ketting van de overheid en heeft per saldo gewoon de wil uit te voeren van het Ministerie van Justitie. Punt uit. Feitelijk is Fiom voor de betrokkenen hierdoor dan ook eigenlijk de verkeerde gesprekspartner. Ze bepalen niets, dat doet de overheid. Als Weerwind nee zegt, dan gebeurt het niet. Hierdoor kunnen ze veel minder bereiken dan wij betrokkenen zouden willen.
Tegelijkertijd heeft Fiom de belangen te behartigen van de betrokkenen. Dit wringt enorm. Daarbij is het voor de betrokkenen frustrerend dat (afgezien van de AVG) binnen Fiom er niet altijd eenduidig met verzoeken van betrokkenen wordt omgegaan. Dit tot verdriet en frustratie van betrokkenen. 

De overheid heeft m.i. allang een plan klaarliggen voor een binnenlands expertisecentrum (Fiom) dat van start kan gaan zodra het rapport van De Winter op tafel ligt. De gewenste onafhankelijkheid en individuele nazorg, waar betrokkenen herhaaldelijk om roepen, daar heeft de overheid geen boodschap aan, het wordt simpelweg van tafel geveegd omdat de overheid dan de touwtjes niet meer in handen heeft. De overheid wil totale controle en de regie in eigen handen houden. De frustratie hierover was duidelijk af te lezen op het gezicht van de baas van het interlandelijke expertisecentrum (INEA) bij de Afhaalchinees.

Ik verwacht dat het voor ons binnenlandse afstandskinderen en -moeders niet anders zal gaan. De altijd wollige reactie (veel woorden, weinig zeggen) van minister Weerwind bevestigde mijn gevoel in deze. Hoe graag ik het ook zou willen, ik heb er inmiddels geen vertrouwen meer in dat er naar ons geluisterd gaat worden. Het scenario van de overheid ligt volgens mij allang klaar op de plank. Fiom is niets meer dan een marionet en hangt aan de touwtjes van de overheid. Wie betaalt, beslist. En dat gaan wij met zijn allen niet veranderen.
Zelfs op lokaal niveau wordt de roep van vele betrokkenen om een (nationaal) monument voor gedwongen afstand simpelweg van tafel geveegd en bepaalt de overheid zelf wel wat “goed” voor ons is door hier een eigen invulling aan te geven, geheel voorbijgaand aan waar betrokkenen daadwerkelijk om vragen. Ook hier geldt: als het gemeentelijke project straks af is, dan zal men dit vol trots presenteren zonder dat men zich druk maakt over dat men de werkelijke wens van de betrokkenen terzijde heeft geschoven. Ik wens ze er veel succes mee. Over inlevingsvermogen en respect gesproken, of beter gezegd, het gebrek daaraan.

In hoeverre wordt er nou werkelijk naar ons geluisterd? Worden wij wel serieus genomen of krijgen we alleen maar een zoethoudertje voorgeschoteld? Het antwoord lijkt me overduidelijk.

Dat neemt niet weg dat wij met onze vuisten op tafel moeten slaan om te krijgen wat we hebben willen. Niettemin blijven de tegenstrijdige belangen van moeder en kind voor ons een struikelpunt. Het zorgt voor tweedeling onder betrokkenen, wat in het voordeel werkt van de overheid. Ik heb Fiom om een standpunt gevraagd van de directie over de punten die ik al eerder heb genoemd. Ik hoop op een duidelijke reactie. En daarbij zijn de financiële belangen van de adoptiebusiness voor de betrokken partijen veel te belangrijk om er zomaar een punt achter te zetten. Het is niet voor niets dat het internationale adoptiecircus opnieuw is opgestart, dwars tegen het advies in van Joustra. De (internationale) belangen van deze miljardenbusiness zijn gewoon te groot.
Ik verwacht dat de overheid straks het rapport van De Winter voor kennisgeving aanneemt, gaat zeggen hoe erg het toch allemaal is geweest voor de betrokkenen, het nationaal expertisecentrum (Fiom onder nieuw label) uit de hoge hoed tovert als ei van Columbus, wat vage toezeggingen doet (geen individuele nazorg of financiële ondersteuning), de aanbevelingen van De Winter naast zich neerlegt en Weerwind zichzelf op de borst klopt, zo van: dat heb ik toch maar even goed gedaan, hè. En ondertussen gewoon de eigen agenda volgt en volledig voorbij gaat aan de behoeften van betrokkenen.

En tot slot, wat hebben de Erkenningstafels, georkestreerd door het ministerie, nou eigenlijk opgeleverd? Ik denk dat ik al weet wat Weerwind gaat doen: het eindrapport van De Winter komt netjes naast dat van Deetman, Joustra en de Erkenningstafels op de plank te liggen, als interessant studieobject voor de volgende generaties.

Wat zou het fijn zijn als we met tienduizend man (landelijk en interlandelijk) op het Malieveld konden staan om ons punt duidelijk te maken. Maar er is helaas haast niemand die er wakker van ligt.

Image by Freepik

Tussenbericht Commissie Onderzoek Binnenlandse Afstand en Adoptie

Beste lezer,

Hierbij ontvangt u een tussenbericht  van de Commissie onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie.

Vragen over het onderzoek kunt u mailen naar: info@cbaa.nl.

Over wijzigingen in uw abonnement kunt u mailen naar: bulletin@cbaa.nl.

Met vriendelijke groeten,

Janneke Wubs

Secretaris Commissie onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie

Beschermd: Concept

Deze inhoud is beschermd met een wachtwoord. Voer hieronder je wachtwoord in om het te bekijken.

Reactie Katholieke Kerk n.a.v. Open Brief

In reactie op mijn open brief aan de Katholieke kerk ontving ik eerder deze maand de onderstaande reactie van de voormalig waarnemend Meldpuntfunctionaris van het Meldpunt RKK.

Ik heb een tijdje nagedacht over de inhoud en voordat ik mijn reactie hierover kenbaar maak ben ik benieuwd wat jullie hiervan vinden. Dus laat me dit alsjeblieft weten. Na ingelogd te zijn op deze website kan je je reactie onderaan de pagina geven.

www.moederheil.nl

Dhr. L. Verberne

Geachte heer Verberne, Arnhem, 10 augustus 2023

Op 15 juni jl. heeft het RKK Meldpunt Grensoverschrijdend Gedrag van u een uitgebreide brief ontvangen. Eerder heeft u een open brief gestuurd naar de RK Kerk over wat u als “afstandsbaby” is overkomen. Op uw website Moederheil.nl geeft u treffend aan wat de impact is voor veel ongehuwde moeders en hun kinderen, die volgens de toen geldende normen en waarden van elkaar werden gescheiden. Het is duidelijk dat die impact groot is. Dit werd ook in 2014/2015 in volle hevigheid kenbaar toen afstandsmoeders hiervoor aandacht vroegen. 

Als oud-secretaris van het Voorzittersoverleg van de voorzitters van de Bisschoppenconferentie, de KNR en de slachtofferorganisatie KLOKK ben ik jarenlang nauw betrokken geweest bij het dossier seksueel misbruik. In die tijd, 2013-2018, werd in het Voorzittersoverleg intensief gesproken over hoe slachtoffers van seksueel misbruik en geweld zo goed mogelijk konden worden geholpen. Daarbij stonden de kernbegrippen hulp, erkenning en genoegdoening centraal. 

Toen in 2014 het vraagstuk van de afstandsmoeders ging spelen, werd dat direct een aandachtspunten van het Voorzittersoverleg. Zeker toen het ministerie en de Tweede Kamer hierover door -met name afstandsmoeders- werden bevraagd. De Tweede Kamer heeft de RK Kerk uitgenodigd voor de Rondetafeloverleg over dit onderwerp om een inbreng te leveren (2015).    

Uw brief

Ik begrijp goed hoe u terugkijkt op wat er gebeurde In Moederheil met ongehuwde moeders en hun baby’s. Van de afstandsmoeders hebben we vernomen en gelezen wat dit voor hen heeft betekend. Dit zijn indringende verhalen. Het is duidelijk dat de gedwongen adoptie veel verdriet in uw leven heeft bezorgd. Dat is pijnlijk te lezen. 

In uw brief vraagt u naar mogelijkheden voor erkenning, excuses en compensatie door de Katholieke Kerk. U verwijst naar de Stichting Hulp en Recht, die onvindbaar is op het internet. Dat klopt. Op basis van het advies van de Commissie Deetman (2011) is het Meldpunt seksueel misbruik opgezet. Dit Meldpunt heeft de rol van de eerdergenoemde stichting overgenomen. De Commissie Deetman wilde met het nieuwe Meldpunt de onafhankelijkheid beter borgen. Bij het Meldpunt konden slachtoffers zich melden en een klacht indienen. 

De rechter heeft in 2014 beslist dat de klachtenprocedure op 1 mei 2015 is beëindigd. Op verzoek van de Tweede Kamer is er voor verjaard seksueel misbruik nog een mogelijkheid om een nagekomen melding in te dienen.

Rondetafeloverleg 

Na het Rondetafeloverleg op 10 september 2015, waaraan ook vertegenwoordigers van de RK Kerk hebben deelgenomen, wordt in de Tweede Kamer indringend met het kabinet gesproken over dit onderwerp. Het is duidelijk dat een samenspel van de maatschappelijke normen en waarden (los van kerkelijke gezindte), het ontbreken van wettelijke regels en het beperkte toezicht door de Voogdijraden resp. Raad voor de Kinderbescherming kon leiden tot de grootschalige gedwongen adoptie. 

De Bisschoppenconferentie en de KNR hebben beklemtoond dat tot in de jaren ’50 het in de katholieke vroedvrouwenscholen, kraamklinieken en opvang- en doorgangshuizen de vaste lijn is geweest om moeder en kind bij elkaar te houden. Het gezin staat juist in de katholieke opvoedende benadering centraal. Dit past ook bij de pastorale zorg voor zwakkeren in onze samenleving. 

Prof. dr. J. Bank heeft benadrukt dat de algemeen burgerlijke en christelijke moraal in de eerste helft van de vorige eeuw heeft geleid tot een omslag in denken, resulterend in een negatieve waardering voor ongehuwde moeders. Dit heeft weer geleid tot een algemeen-sociale druk om baby’s van ongehuwde moeders zo snel mogelijk door een gezin te laten adopteren. Met alle gevolgen van dien. Veel RK instellingen hebben zich helaas, tegen beter weten in, geschikt naar de nieuwe gedragslijn. 

Huidige situatie

Op 1 oktober 2022 heeft prof. dr. Micha de Winter de opdracht van de Minister van Rechtsbescherming gekregen om “onderzoek te doen naar binnenlandse afstand en adoptie in de periode 1956-1984”. Naar verwachting zal dit onderzoek in 2024 zijn afgerond. Of de commissie ook aanbevelingen doet m.b.t. de aansprakelijkheid (en genoegdoening) is -volgens de minister- aan de commissie (zie Verslag TK, 16 juni 2022). 

Graag attendeer ik u op de Stichting Verleden in Zicht (www.verledeninzicht.nl). Dat is een in 2021 opgerichte instelling die zich bezighoudt met belangenbehartiging, voorlichting en informatie, borging erfgoed, gegevensverzameling en onderzoek. Mogelijk kunt u zich bij deze stichting aansluiten om erkenning, excuses en compensatie te verkrijgen. 

Indien u met mij wilt doorspreken over deze reactie op uw brief, dan kan dat natuurlijk. Ik ben bereikbaar via (nummer verwijderd omwille van privacy).

Vriendelijke groet.

Naam verwijderd omwille van privacy

Voormalig waarnemend Meldpuntfunctionaris

Adoptiedossiers opvraagbaar van de Centrale Adoptieraad (CAR) en Centrale Adoptiedocumentatie (CAD)

Vanaf 14 augustus 2023 is het mogelijk om bij het Nationaal Archief een dossier op te vragen uit een archief met bijna 9.400 adoptiedossiers. Het gaat om de dossiers van de CAR en de CAD.

Het archief van de Centrale Adoptieraad (CAR) en Centrale Adoptiedocumentatie (CAD) bevat dossiers over adopties tussen 1957 en 1999. Het gaat om zowel interlandelijke adopties als binnenlandse adopties. Let op: er is niet over iedere adoptie een dossier aanwezig in het CAR en CAD archief!

Aanvraag doen

Wilt u een aanvraag doen voor het archief van de CAR en CAD? Op de themapagina’s Interlandelijke Adoptie en Binnenlandse Afstand en Adoptie vindt u meer informatie over de dossiers, de organisaties die de dossiers aanlegden en over hoe u een aanvraag indient. 

Voor elke aanvraag die wij ontvangen, kijken wij zo breed mogelijk in onze collectie of wij informatie kunnen vinden die te maken heeft met uw zoekvraag. Dat betekent dat wij behalve in de archieven van de CAR/CAD ook kijken in andere collecties waar mogelijk (kopieën van) adoptiedocumenten in voorkomen, zoals rechtbankarchieven. Het kan ook gebeuren dat we u doorverwijzen naar andere archiefinstellingen die mogelijk relevante informatie voor u in hun collectie hebben.

Lees verder op de website van het Nationaal Archief

Pagina 3 van 5

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén

Translate >>