De onbekendheid van psychische schade bij baby’s door afstand van de moeder
Vroegkinderlijk en pré-verbaal trauma
Vroegkinderlijk en pré-verbaal trauma betreft trauma dat het kind heeft opgedaan nog voordat het kon spreken en het in staat was om zich uit te drukken. Het is niet het eerste waar mensen aan denken als men het over adopteren heeft. Het is echter wel een factor die erg onderschat wordt. Het algemene beeld is dat een kind alleen maar beter wordt van het geadopteerd zijn (een redding) en dat het leven voor het kind feitelijk pas begint vanaf het moment van adoptie. De psychische consequenties voor zowel kind als afstandsmoeder zijn nog een onbekend en ondergewaardeerd terrein in de adoptiewereld.
De nadruk zou veel meer moeten liggen op de eerste periode in het leven van een kind. Vanaf de geboorte tot aan de adoptie/pleegouderschap en het trauma voor het kindje wat zich tijdens die periode heeft ontwikkeld. Voor mij is de adoptieperiode zelf het minst interessant, vooral omdat daar de meeste aandacht aan geschonken wordt in de media en omdat de geadopteerde hier de meeste herinneringen aan heeft. Over het algemeen is de kennis van geadopteerden over de eigen pré-adoptieperiode zo goed als verwaarloosbaar.
De onrust die een afgestaan/weggegeven/weggenomen kind ervaart: boosheid, hechtingsproblemen en talloze andere gedragsproblemen zijn vaak terug te voeren op vroegkinderlijk trauma. De traumatische ervaringen die je als baby hebt meegemaakt kunnen een groot effect op je latere leven hebben. En zelfs de stress die de moeder heeft ervaren tijdens de zwangerschap werkt door op het kind.
Waarschuwing
De onderstaande filmpjes kunnen als zeer aangrijpend en schokkend worden ervaren en het is raadzaam om hierop voorbereid te zijn.
Voor de duidelijkheid, ik ben geen deskundige op dit gebied en al helemaal geen specialist of psycholoog. Maar doordat ik met Moederheil.nl begon kwam ik in contact met veel mensen met vergelijkbare ervaringen. Hierdoor begon ik mijn persoonlijke ontwikkeling beter te begrijpen en vooral het hoe en waarom van mijn eigen gevoelens, reacties en gedrag.
zie je het traumatische effect op baby’s en jonge kinderen. De psychische aftakeling van de kindjes waarbij ruim een derde sterft van verdriet en gebrek aan moederliefde is ronduit schokkend om te zien.
Voor mij persoonlijk was het een eye-opener om dit soort dingen te lezen en te zien, want het beschrijft zoveel van wat ik ook bij mijzelf herken. Het is confronterend en het is even slikken, maar het eindelijk kunnen begrijpen van het hoe en waarom en vooral het besef dat er een oorzaak achter zit, maakt dat ik het eindelijk een plek kan geven. En dat geeft rust. Ik hoop dan ook dat mijn lezers hier zelf ook baat bij hebben.
Als je er met me over wilt praten, neem dan gerust contact met me op via chat of email.
Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
‘In Breda speelden zich in de vorige eeuw drama’s af rond de adoptie van baby’s. De plek waar dat gebeurde: Moederheil, een zogeheten doorgangshuis, waar jonge vrouwen terechtkwamen als ze ongewenst zwanger bleken te zijn. Tom van den Oetelaar maakte daar voor Omroep Brabant een documentaire over; ‘Het Geheim van Moederheil’. De documentaire ging op 9 oktober in premiere in het ChasséTheater. (Chassé Cinema) Tom was te gast in het radioprogramma Grens Geluiden, radioprogramma kunst & cultuur om over zijn documentaire te praten. Tom legt in zijn documentaire vast welke sporen het doorgangshuis heeft nagelaten op vele levens. Zo spreekt hij een moeder die haar kind af heeft gestaan en afgestane kinderen. ‘Het geheim van Moederheil’ wordt op 16 oktober drie maal op Omroep Brabant uitgezonden.’ #BredaNu
‘Onmenselijk en barbaars’, gedwongen adopties bij Moederheil
De documentaire Het geheim van Moederheil ging in première in het Chassé Theater in Breda. Hierin vertellen volwassenen over hun leven nadat hun moeders bij het Bredase doorgangshuis voor zwangere vrouwen werden gedwongen om hun baby’s af te staan. Eugénie Smits Van Waesberghe is één van deze kinderen. Ze vertelt erover in het Omroep Brabant programma KRAAK.
Geschreven door Marielle Bijlmakers
Gescheiden van hun moeder als kippen in een legbatterij – 26-09-2019
NPO Radio 1 Blok&Toine: Rechtszaak afstandsmoeders tegen de staat – 23 sep. 2021
Een Vandaag – 23 september 2021
Trudy Scheele-Gertsen werd in de jaren zestig ongehuwd moeder en moest net als duizenden anderen haar kind gedwongen afstaan ter adoptie. Nu stelt ze de Nederlandse Staat aansprakelijk voor wat haar toen is aangedaan. Heeft de zaak kans van slagen?
Eindelijk gerechtigheid voor de duizenden moeders die gedwongen hun kind afstonden? ‘Belangrijk dat er erkenning komt’
Femcity #24: Ongehoorde verhalen over afstand en adoptie – 18 mei 2021
In gesprek over het recent verschenen boek Afstandsmoeders, met in de hoofdrol vrouwen die gedwongen hun kind afstonden (’56-’84).
BNN/Vara Pauw – Oktober 2019
Jeroen Pauw in gesprek met Will van Sebille (afstandsmoeder), Harlinde van Osselaer (psycholoog) en Eugénie Smits van Waesberghe (ervaringsdeskundige, afstandskind & geadopteerde) over de binnenlandse afstands- en adoptiepraktijken in Nederland, het landelijke onderzoek en het meldpunt.
Met dank aan Eugénie Smit van Waesberghe en Carine Dorgelo
EenVandaag – 14 november 2018
Duizenden gedwongen afgestane kinderen zijn de zwarte bladzijde van adoptie
Duizenden ouders zijn in de vorige eeuw gedwongen om hun kinderen af te staan voor adoptie. Onder druk van hun omgeving gingen hun pasgeboren kinderen naar pleeggezinnen met een kinderwens. Voor veel mensen werken de gevolgen hiervan nog altijd door.
Eugénie Smits van Waesberghe is een van die geadopteerde kinderen en deed de afgelopen jaren onderzoek naar de soms mysterieuze praktijken die zich afspeelden tussen de jaren 50 en 80. Ze schreef hierover in haar boek ‘Schoot Vol Tranen’. “Mijn ouders waren verliefd, maar niet getrouwd”, vertelt ze. “En dat was absoluut niet wenselijk.”
Abortus was geen optie
Het geloof van haar ouders speelde een grote rol bij de beslissing. “Mijn moeder kwam uit een katholiek nest, maar mijn vader was gereformeerd. Mijn moeder werd onder druk gezet door haar familie, de kerk en sociale werkers om haar kind af te staan.” De zwangerschap moest eerst natuurlijk wel volbracht worden, al mocht de omgeving daar niets van merken. “Mijn moeder moest zo snel mogelijk het dorp verlaten, want het was een schande voor de familie”, legt Smits van Waesberghe uit. “Ze woonde tijdelijk in een pleeggezin en ging daarna naar een doorgangshuis in Breda: Moederheil.”
Haar moeder verbleef daar toen ze hoogzwanger was. Direct na de bevalling werd haar dochter van haar afgenomen, met de mededeling dat ze naar een mooi pleeggezin zou gaan. “Mijn moeder werd terug naar huis gestuurd, maar ik bleef gewoon nog een jaar in het doorgangshuis. Er was nog helemaal geen pleeggezin voor mij. Sommige baby’s bleven wel vier jaar voordat er een gezin was gevonden, ondanks de belofte die aan hun ouders werd gedaan.”
Binnen een week naar Zwitserland
Wil van Sebille weet precies hoe het voor een moeder is om dit door te maken. In 1966 moest zij zelf gedwongen afstand doen van haar pasgeboren zoon. “Daar heb ik achteraf ontzettende spijt van gehad. Maar je werd zo onder druk gezet.”
Dat ze zwanger was, durfde ze niet aan haar ouders te vertellen. “Ik heb het nooit zelf verteld. Mijn moeder las het in mijn dagboek en heeft toen meteen de pagina’s eruit gescheurd.” Haar ouders lieten er vervolgens geen gras over groeien. “Ik werd binnen een week in de auto gezet naar Zwitserland, zodat niemand mijn buik zou kunnen zien.” Later ging Wil naar een doorgangshuis in Leiden, waar ze beviel van haar zoon.
Traumatische gevolgen
Het gedwongen scheiden van ouders en hun kinderen levert voor beide kanten enorme trauma’s op. “De ouders hebben geleerd hun gevoelens erover op te kroppen, omdat ze zijn opgevoed met schaamte. Kinderen willen hun biologische ouders onmoeten, maar kunnen die niet vinden”, vertelt Smits van Waesberghe.
Door de jaren heen is bevestigd dat dit met 15.000 kinderen is gebeurd. Smits van Waesberghe schat dat het er nog meer zijn en gaat uit van in ieder geval 25.000. “Dat betekent, met de ouders meegerekend, dat 75.000 mensen direct betrokken zijn.”
Wat wordt er verborgen?
De hele affaire van gedwongen adopties zit vol met mysteries. Smits van Waesberghe hoopt dat de overheid één breed opgezet onderzoek wil starten naar wat er destijds allemaal is gebeurd. “Talloze dossiers zijn vernietigd, besturen van de doorgangshuizen zijn extreem terughoudend. Er wordt zoveel gezwegen, dat je toch sterk het vermoeden krijgt dat er dingen verborgen gehouden worden.”
PvdA en D66 steunen het voorstel voor zo’n onderzoek. “De minister wil er alleen nog niet aan”, zegt Smits van Waesberghe. “Maar wij denken dat het heel belangrijk is voor iedereen die betrokken is, dat nu een keer alles duidelijk wordt.”
Reportage adoptie – 3 apr. 2011
De ouders van Joris vertellen hem op een dag dat ze een zusje voor hem gaan ophalen uit een ander land. Wat vindt Joris daarvan? En hoe gaat dat in China als ze Yanan ontmoeten en meenemen naar Nederland? Programma: SchoolTV-Weekjournaal (NTR)
Diverse podcasts (geluidsopnames) opgetekend door meerdere wetenschappers en ervaringsdeskundigen waaronder een geadopteerde en een oudmedewerker.
Door Sarah Tekath, in samenwerking met Broadcast Amsterdam
“Tussen 1956 en 1984 werden duizenden ongehuwde, zwangere vrouwen in Nederland gedwongen hun baby’s weg te geven. Deze podcast ontdekt dit donkere hoofdstuk van de Nederlandse geschiedenis door de ervaring van zowel de vrouwen als de kinderen te horen. Verder zullen juristen en historici de sociale situatie in die tijd toelichten om aandacht te schenken aan het onrecht dat Nederlandse vrouwen en hun kinderen decennialang wordt aangedaan.
Steun ons door naar deze Engels-, Nederlands- en Duitstalige podcasts te luisteren en deze te delen, zodat de afstandsmoeders en kinderen eindelijk de gerechtigheid krijgen die ze verdienen.”
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.