Categorie: FIOM

Enquête compensatie, schadevergoeding

De meningen lopen nogal sterk uiteen over of er sprake moet zijn van compensatie door de kerk en de overheid voor het leed dat ons is aangedaan. Dit geldt voor ALLE betrokkenen: afstandsmoeders, -vaders en -kinderen. Of ben je van mening dat compensatie/schadevergoeding helemaal niet nodig is?

Let op, dit staat los van het aanbieden van excuses.

Het gaat hier puur en alleen om wel of geen vergoeding. De enquête is anoniem en alleen bedoeld om een indruk te krijgen waar precies de behoefte ligt en is bedoeld als gesprekstof tijdens onderhandelingen met overheid en kerk.

Toelichting enquête

Geef aan welke opties voor jou van belang zijn. Welke schade en door wie zou je deze vergoed willen zien en vooral hoe? Individueel of als dienstverlening door de overheid/kerk?

Bedenk dat ook levenslange pijn en verdriet en het gemis van familie een schadepost is. Geef ook aan welk schadebedrag voor jou acceptabel is. Waar zou jij genoegen mee nemen?

De enquête eindigt op 26 mei om 12:00 uur.
Daarna zijn de resultaten zichtbaar.

De hieronder getoonde aantallen betreft het aantal stemmers.

162
Aangemaakt op
4. Compensatie vs. schadevergoeding of niet?

Klik alleen op de opties die voor jou van belang zijn.

Deze poll is verlopen!

Eindstand

Legenda

Periode: 30 april t/m 26 mei 2026
In % van het aantal deelnemers.
In kleur de meetmomenten.

Van de ongeveer 30.000 direct betrokkenen (moeders en kinderen) heeft iets meer dan 0,5% gestemd. Vaders, hoewel direct betrokken, spreken zich zelden uit over deze geschiedenis.
Als verklaring voor het lage opkomstpercentage is het van belang om te vermelden dat het bereik van deze website beperkt is en dat velen hun traumatische ervaring diep hebben begraven in hun geheugen om er nooit meer over te hoeven praten.
Het was immers een schande en voor velen is het gewoon te pijnlijk om het op te rakelen. Het is deze grote groep die vanwege hun diepgewortelde trauma helaas moeilijk te bewegen is om zich uit te spreken over wat er destijds is gebeurd.

De cijfers zijn gedurende de enquête vrijwel constant gebleven hetgeen een consistent beeld geeft van de schade die de betrokkenen hebben ervaren.

Reacties

Hieronder een verzameling van de ontvangen reacties

Vergoeding van alle gemaakte kosten, al zijn die bij mij niet meer verifieerbaar.

Ik denk dat geen enkel geldbedrag op kan tegen de opgelopen schade. De schade zit in mij en is niet weg te nemen. Maar zeker zou het mooi meegenomen zijn, een te kleine pleister op een te grote wond. 

Ik vind schade vergoeding niet nodig, wat los je daarmee op. Hoop geld wat liever naar mensen kan gaan die het nu hard nodig hebben.

Het zou mooi zijn als er een herstelcentrum komt waar je professionele hulp kan krijgen van professionals die kennis van zaken hebben. Er is tekort kennis aanwezig in de huidige hulpverlening. 

Zoals al aangegeven; er zijn daadwerkelijke kosten gemaakt (dan onderzoek, psycholoog etc) en er is ontzettend veel tijd mee gemoeid om zaken uit te zoeken die voor anderen logisch zijn om te weten. Tijd is niet in geld uit te drukken, leed ook niet. Vandaar dat ik een bedrag noemen lastig vind; het zou voor mij wel de excuses kracht bijzetten.

een bedrag voor geleden schade is nauwelijks meer traceerbaar en lijkt daarmee weinig realistisch. Wat nog helpend kan zijn, is een ‘trauma-pensioen-leeftijd’. (vgl het met veteranen, die eerder mogen stoppen) Mocht het komen tot individuele schadevergoeding, dan denk ik aan een bedrag rond de 10k. Het moet een substantieel bedrag zijn, of niets. Ik zou het onnodig pijnlijk vinden als ter schadecompensatie bijv. 500,- aangeboden wordt. Dat staat volledig niet in verhouding tot het onherstelbare leed en de onmogelijkheid om ooit nog een familieband op te bouwen.

Er is zeker een tekort aan hulpverleners die kennis van zaken hebben, maar die hulp had ik rond mijn 20e jaar moeten krijgen, nu hoeft dat niet meer. Een herstel centrum gaat in mijn ogen veel geld kosten en weinig opbrengen. Een verwijzing door instellingen of via websites naar goede hulpverlening lijkt mij beter.

Geld lost het probleem niet op. Wel excuses en inzage in alle dossiers.

Het leed is moeilijk in geld uit te drukken als jouw hele leven overleven is geworden door adoptie

100.000 euro

Geen schadevergoeding

Delen? Ja graag.
Meer enquêtes: Stellingen/Polls.

Verwachtingen m.b.t. excuses

Overheid

De overheid is momenteel druk bezig om zich een beeld te vormen van onze verwachtingen m.b.t. excuses. Ik vind het op zich al bizar dat wij de overheid moeten gaan vertellen wat voor ons acceptabele excuses zijn. Blijkbaar mankeert het de overheid aan zelfreflectie en inzicht in het leed dat zij mede heeft aangericht. Want laten we wel zijn, de overheid stond hier niet alleen in. Ook de kerk had hier een significante rol in. En met de overheid bedoel ik tevens alle maatschappelijke instituties die ons leed hebben aangedaan, zoals de Kinderbescherming en de FIOM en alle daaraan gelieerde organisaties.

Tijdens de door de overheid georganiseerde zogenaamde “Erkenningstafels” heeft de overheid al een inventarisatie gemaakt van onze wensen/eisen.

Welke verwachtingen heb je? Waaruit bestaan excuses? Wat verwachten we van de overheid en de kerk?

Voor mij bestaan excuses uit:

  • Erkennen en benoemen dat adoptie geen redding is
  • Introspectie: Erkennen dat het eigen handelen onherstelbare schade heeft aangericht
  • Besef dat de schade nooit meer ongedaan gemaakt kan worden
  • Verantwoording nemen voor de eigen rol
  • Ruimhartige individuele schadevergoeding voor het aangerichte leed
  • Kosteloze naamswijziging, juridische en psychische hulp indien gewenst
  • Ongecensureerd vrijgeven van de dossiers via DigiD
  • Nationaal Monument voor Gedwongen Afstand

Zonder realisatie van al deze punten zijn excuses voor mij niets anders dan holle woorden.

Als je niet bereid bent om de bekeuring te betalen, nadat je door rood bent gereden, dan zijn je excuses niets zeggend.

Toelichting

Erkennen en benoemen dat adoptie geen redding is
Het narratief dat adoptie een redding is klopt niet met de werkelijkheid. Teveel mensen zijn getraumatiseerd als gevolg van hun afstand. De moeders zijn getraumatiseerd doordat hen hun kind is afgenomen.

Introspectie: Erkennen dat het eigen handelen onherstelbare schade heeft aangericht
Het gaat hier om de bewustwording bij de overheid van het feit dat het eigen handelen levenslange trauma’s heeft veroorzaakt.

Besef dat de schade nooit meer ongedaan gemaakt kan worden
De slachtoffers krijgen hun afgenomen jeugd bij de eigen familie nooit meer terug. De band met de biologische familie is onherstelbaar en permanent beschadigd.

Verantwoording nemen voor de eigen rol
Het is belangrijk dat men verantwoording neemt voor de eigen fouten, ook al werd het destijds niet als fout gezien. Het voorbeeld van door rood licht rijden spreekt voor zich. De overheid moet toegeven dat ze fout zat.

Aanvaarding van consequenties en aansprakelijkheid
Als je een fout hebt gemaakt en je hebt oprecht spijt, dan ben je bereid om daar de gevolgen van te dragen. Accepteren van de consequenties en aansprakelijkheid. De bereidheid om de bekeuring te betalen getuigt van oprechte spijt.

Ruimhartige individuele schadevergoeding voor het aangerichte leed
Betaling van de bekeuring. Ik denk hierbij aan een constructie zoals de Schaderegeling Geweld in de Jeugdzorg. Hierbij moet de bereidheid getoond worden om over de hoogte van de vergoeding te praten in het besef dat deze mensen door de overheid onherstelbaar leed is aangedaan en zij hierdoor ernstig zijn getraumatiseerd.

Kosteloze naamswijziging, juridische en psychische hulp indien gewenst
Dit spreekt voor zich lijkt mij.

Ongecensureerd vrijgeven van de dossiers via DigiD
Via DigiD kan men in alle privacy en rust thuis de inhoud van de dossiers raadplegen en zijn de zeer vernederende praktijken bij het Nationaal Archief, zoals het onder toezicht moeten raadplegen van de eigen dossiers, overbodig.

Nationaal Monument voor Gedwongen Afstand
Er moet een Nationaal Monument voor Gedwongen Afstand komen, ergens in Nederland, zodat de slachtoffers een plek hebben waar zij hun verlies en leed kunnen verwerken.

Kerk

De kerk laat al jaren niets van zich horen en voelt zich blijkbaar geheel niet verantwoordelijk voor het leed dat zij heeft aangericht. Terwijl het vooral ook de kerk is die zichzelf een spiegel zou moeten voorhouden. 😡

Reactie Fiom op het rapport ‘Schade door Schande’

Op 19 juni 2025 verscheen het rapport Schade door Schande van de Commissie Onderzoek Binnenlandse Afstand en Adoptie. Het rapport bevat aangrijpende verhalen van afstandsmoeders, kinderen en andere betrokkenen, en laat zien dat er in het verleden veel is misgegaan.

In deze open brief geven we onze reactie.

Heb je behoefte aan contact of wil je iets delen? Mail ons gerust via reactie@fiom.nl. We zijn er graag voor je.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén

Translate >>
Moederheil.nl
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.