Categorie: Rijksoverheid Pagina 1 van 7

Reactie op ANP Persbericht

Op 8 juni 2026

In 2026, Achtergrond, Archief, Berichten, Media, Pers, Rijksoverheid

Naar aanleiding van de vrijwel onvindbare verhulde aankondiging van het Ministerie van Veiligheid en Justitie m.b.t. het aanbieden van excuses aan de slachtoffers van gedwongen afstand, waarvoor men zich op de volgende pagina online of fysiek kan aanmelden, hebben de stichtingen ViZ en DNA het volgende persbericht uitgegeven:

Persbericht ViZ en DNA

Afstandsmoeders en afgestanen worden buitengesloten van historisch excuusmoment

Reactie Moederheil.nl

Reactie Moederheil.nl op het ANP persbericht van de stichting VIZ en DNA.

Ik ben bang dat ik weer in herhaling treed als ik zeg dat het mij totaal niet verrast. Ben ik werkelijk de enige die tot de conclusie komt dat het met deze excuses uitsluitend gaat om de verpakking en niet om de inhoud? Als het echt om de inhoud ging, dan pas was er sprake van een historisch excuusmoment. Nu is er alleen sprake van historische misleiding. Het blijft een lege doos.

Als de overheid met de hakken in het zand niet bereid is om vol uit te pakken en hier aandacht aan te schenken. Als de overheid niet bereid is om het beroep op verjaring op te geven. Als de overheid niet bereid is om de juridische en financiële consequenties te dragen van de ellende die zij zelf heeft veroorzaakt, wat zijn deze excuses dan nog werkelijk waard?

Ben ik de enige die hier doorheen prikt? Ben ik de enige die tot de conclusie komt dat er met ons gespeeld wordt en dat we aan het lijntje worden gehouden? Zou een totale boycot niet een veel betere optie zijn? Of zitten we allemaal met smart te wachten op de aai over onze bol met een knuffel van staatssecretaris Claudia van Bruggen?

Hoe lang laten wij onszelf nog voor de gek houden door het Ministerie? Waarom ontploft er nog steeds niemand van woede? Het citaat van Louis van Gaal is hier zo op van toepassing en NIET persoonlijk bedoeld:

Ben ik nou zo slim of ben jij nou zo dom?”

Ik zou veel liever een grote protestactie op het Malieveld zien of op zijn minst een protestdemonstratie op 2 juli, terwijl de excuses worden aangeboden.
Kan er iemand een aantal protestborden maken en meenemen op 2 juli? Ikzelf kan helaas niet persoonlijk aanwezig zijn.

Bijeenkomst excuses overheid

Door Lucas Verberne

Op 2 juni 2026

In 2026, Archief, Berichten, Rijksoverheid

Bijeenkomst getroffenen van het verleden van gedwongen afstand en adoptie

Het Ministerie van Justitie en Veiligheid nodigt u uit voor een bijeenkomst voor de getroffenen van het verleden van gedwongen binnenlandse afstand en adoptie op donderdag 2 juli 2026 van 15.00-17.00 uur in Den Haag.

De bijeenkomst zal in het teken van excuses aan de getroffenen staan.

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, Claudia van Bruggen en de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport, Sophie Hermans, zullen de bijeenkomst bijwonen. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid zal spreken.

Indien u de bijeenkomst wenst bij te wonen, kunt u zich via onderstaande registratielink aanmelden. U kunt zich laten begeleiden door een naaste of familielid (maximaal 2 à 3 personen per getroffene).

Aanmelden bijeenkomst

Mocht u niet aanwezig kunnen zijn bij de bijeenkomst, of bent u geen getroffene, maar heeft u wel belangstelling, dan kunt u de bijeenkomst volgen via een livestream.

De exacte locatie, een gedetailleerd programma en informatie over de livestream zullen uiterlijk 15 juni met de geregistreerden gedeeld worden.
Uiteraard wordt rekening gehouden met toegankelijkheid en parkeergelegenheid.

Voor meer informatie over de bijeenkomst kunt u terecht op de website.

Event website

Goed te weten: een persmoment met de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid is onderdeel van het programma waarbij uiteraard rekening gehouden wordt met uw privacy.

Indien u zich wilt afmelden dan kun u een mailtje sturen naar evenementen@minjenv.nl o.v.v. Bijeenkomst 2 juli 2026.

Kent u een getroffene die mogelijk niet op de hoogte is van deze bijeenkomst? Dan stellen wij het op prijs als u deze uitnodiging met hen wil delen.

Het Kortste Strootje

Door Lucas Verberne

Op 18 mei 2026

In 2026, Achtergrond, Archief, Berichten, Opinie, Rijksoverheid

Met nog ruim een week te gaan voordat de enquête sluit op 26 mei om 12:00u, zijn de resultaten van de tussenstand al veelzeggend. De sluitdatum is bewust gekozen omdat op dezelfde dag de informatiebijeenkomst start, georganiseerd door het Ministerie van Justitie en Veiligheid m.b.t. de voorgenomen excuses door de overheid.
Ik besef heel goed dat deze informatiebijeenkomst niet bedoeld is als discussieplatform, maar als uitleg over het hoe en waarom van de door de overheid aan te bieden excuses.

Niettemin vind ik het van cruciaal belang voor ons allen: afstandsmoeders, -vaders en -kinderen dat het wat ons betreft niet blijft bij excuses alleen, ook al heeft de overheid bij voorbaat de hakken in het zand gezet qua juridische en financiële gevolgen. Met andere woorden, het blijft bij woorden alleen en wellicht hier en daar nog wat toezeggingen, mits het voor de overheid maar geen imagoschade en financiële consequenties oplevert.

Het is precies daarom dat ik mij erg opwind over de houding van de overheid. Ze staan er met een strak been in en het wordt een take it, or leave it, een slikken of stikken -verhaal. Voor mij zijn excuses in een dergelijke context nog minder waard dan gebruikt toiletpapier. En dus van generlei waarde. Het is daarom dat ik heb besloten om niet aanwezig te zijn bij de informatiebijeenkomst, noch bij de formele excuses, omdat de uitkomst mij al bekend is en de overheid zich uitsluitend beperkt tot de verpakking in plaats van de inhoud. Terwijl het ons om de inhoud gaat.

Misschien tegen beter weten in ben ik mijn enquête gestart om inzichtelijk te maken hoeveel ernst het ons is en hoe beschadigd wij zijn als gevolg van de acties van de overheid, in de hoop dat het Ministerie tot inkeer komt. Maar heel eerlijk gezegd verwacht ik dat niet meer na de teleurstellende ervaringen als de rechtszaken tegen de staat door Trudy Scheele, Dilane Butink etc. We hebben helaas het kortste strootje getrokken.

Dat neemt niet weg dat er nog t/m 26 mei gestemd kan worden en ik wil iedereen die nog niet heeft gestemd vragen om dit ook daadwerkelijk te doen.

Dus lieve mensen, laat je stem horen en vul de enquête in.

Delen? Ja graag.

Enquête compensatie, schadevergoeding

Door Lucas Verberne

Op 30 april 2026

In 2026, Achtergrond, Archief, Berichten, FIOM, Kerk, Opinie, Rijksoverheid

De meningen lopen nogal sterk uiteen over of er sprake moet zijn van compensatie door de kerk en de overheid voor het leed dat ons is aangedaan. Dit geldt voor ALLE betrokkenen: afstandsmoeders, -vaders en -kinderen. Of ben je van mening dat compensatie/schadevergoeding helemaal niet nodig is?

Let op, dit staat los van het aanbieden van excuses.

Het gaat hier puur en alleen om wel of geen vergoeding. De enquête is anoniem en alleen bedoeld om een indruk te krijgen waar precies de behoefte ligt en is bedoeld als gesprekstof tijdens onderhandelingen met overheid en kerk.

Toelichting enquête

Geef aan welke opties voor jou van belang zijn. Welke schade en door wie zou je deze vergoed willen zien en vooral hoe? Individueel of als dienstverlening door de overheid/kerk?

Klik alleen op de opties die voor jou van belang zijn.

Bedenk dat ook levenslange pijn en verdriet en het gemis van familie een schadepost is. Geef ook aan welk schadebedrag voor jou acceptabel is. Waar zou jij genoegen mee nemen?

De enquête eindigt op 26 mei om 12:00 uur.
Daarna zijn de resultaten zichtbaar.

De hieronder getoonde aantallen betreft het aantal stemmers.

Eindstand

Legenda

Periode: 30 april t/m 26 mei 2026
In % van het aantal deelnemers.
In kleur de meetmomenten.

Opvallend eindresultaat

Van de ongeveer 30.000 direct betrokkenen (moeders en kinderen) heeft iets meer dan 0,5% gestemd. Vaders, hoewel direct betrokken, spreken zich zelden uit over deze geschiedenis.
Als verklaring voor het lage opkomstpercentage is het van belang om te vermelden dat het bereik van deze website beperkt is en dat velen hun traumatische ervaring diep hebben begraven in hun geheugen om er nooit meer over te hoeven praten.
Het was immers een schande en voor velen is het gewoon te pijnlijk om het op te rakelen. Het is deze grote groep die vanwege hun diepgewortelde trauma helaas moeilijk te bewegen is om zich uit te spreken over wat er destijds is gebeurd.

De cijfers zijn gedurende de enquête vrijwel constant gebleven hetgeen een consistent beeld geeft van de schade die de betrokkenen hebben ervaren.

73% van de stemmers verwacht compensatie van de overheid.
31% verwacht compensatie van de kerk.
26% verwacht dat alle gemaakte kosten worden gecompenseerd.
57% verwacht individuele compensatie.
25% verwacht compensatie als dienst.
70% meldt psychische schade
20% meldt fysieke schade
25% meldt arbeidsongeschiktheid
31% meldt burnout
28% verwacht vergoeding van kosten medische behandelingen
20% verwacht vergoeding v.h. eigen risico
46% verwacht vergoeding voor onderzoek afkomst
46% verwacht vergoeding van DNA onderzoek
19% verwacht vergoeding van reiskosten
33% verwacht dat de identiteit kosteloos kan worden hersteld.
1% verwacht een schadevergoeding van tussen €500 en €1000.
10% verwacht een schadevergoeding van tussen €1000 en €5000.
30% verwacht een schadevergoeding van tussen €5.000 en €10.000.
36% verwacht een schadevergoeding van tenminste €10.000.

Reacties

Hieronder een verzameling van de ontvangen reacties

Vergoeding van alle gemaakte kosten, al zijn die bij mij niet meer verifieerbaar.

Ik denk dat geen enkel geldbedrag op kan tegen de opgelopen schade. De schade zit in mij en is niet weg te nemen. Maar zeker zou het mooi meegenomen zijn, een te kleine pleister op een te grote wond.

Ik vind schade vergoeding niet nodig, wat los je daarmee op. Hoop geld wat liever naar mensen kan gaan die het nu hard nodig hebben.

Het zou mooi zijn als er een herstelcentrum komt waar je professionele hulp kan krijgen van professionals die kennis van zaken hebben. Er is tekort kennis aanwezig in de huidige hulpverlening.

Zoals al aangegeven; er zijn daadwerkelijke kosten gemaakt (dan onderzoek, psycholoog etc) en er is ontzettend veel tijd mee gemoeid om zaken uit te zoeken die voor anderen logisch zijn om te weten. Tijd is niet in geld uit te drukken, leed ook niet. Vandaar dat ik een bedrag noemen lastig vind; het zou voor mij wel de excuses kracht bijzetten.

een bedrag voor geleden schade is nauwelijks meer traceerbaar en lijkt daarmee weinig realistisch. Wat nog helpend kan zijn, is een ‘trauma-pensioen-leeftijd’. (vgl het met veteranen, die eerder mogen stoppen) Mocht het komen tot individuele schadevergoeding, dan denk ik aan een bedrag rond de 10k. Het moet een substantieel bedrag zijn, of niets. Ik zou het onnodig pijnlijk vinden als ter schadecompensatie bijv. 500,- aangeboden wordt. Dat staat volledig niet in verhouding tot het onherstelbare leed en de onmogelijkheid om ooit nog een familieband op te bouwen.

Er is zeker een tekort aan hulpverleners die kennis van zaken hebben, maar die hulp had ik rond mijn 20e jaar moeten krijgen, nu hoeft dat niet meer. Een herstel centrum gaat in mijn ogen veel geld kosten en weinig opbrengen. Een verwijzing door instellingen of via websites naar goede hulpverlening lijkt mij beter.

Geld lost het probleem niet op. Wel excuses en inzage in alle dossiers.

Het leed is moeilijk in geld uit te drukken als jouw hele leven overleven is geworden door adoptie

100.000 euro

Geen schadevergoeding

Delen? Ja graag.
Meer enquêtes: Stellingen/Polls.

Open Brief aan het Ministerie JenV

Door Lucas Verberne

Op 29 april 2026

In 2026, Archief, Berichten, Onderzoek, Opinie, Rijksoverheid

Aan: Ministerie van Justitie en Veiligheid
t.a.v. mevrouw Martine Verhulst
p/a Secretariaat Familie
secretariaat.familie@minjenv.nl

Geachte mevrouw Martine Verhulst,

Graag wil ik u bedanken voor de uitnodiging voor de bijeenkomst van het MinJenV in Utrecht op 26 mei. Ik zal vooralsnog niet bij deze bijeenkomst aanwezig zijn. Niet omdat ik het niet belangrijk genoeg vind, in tegendeel, maar omdat in mijn optiek de gespreksverhouding niet klopt. Ik zal u uitleggen wat ik hiermee bedoel.

Dat een waardige en correcte afhandeling, m.b.t. erkenning van het leed dat vele tienduizenden (afstandsmoeders, -vaders, en -kinderen) is aangedaan, geen verdere toelichting behoeft van de kant van de benadeelden lijkt mij overduidelijk. U weet tot in detail, wat ons is aangedaan en wie hiervoor verantwoordelijk waren. Commissie De Winter heeft dit alles in het rapport Schade en Schande uitvoerig toegelicht. Na de Erkenningstafels en de talloze gesprekken met belangenorganisaties zoals ViZ, DNA en talloze andere direct betrokkenen mag ik aannemen dat ons belang en onze boodschap u inmiddels meer dan duidelijk is.

Uit het NH Dagblad vernam ik dat uw Ministerie aangaf dat het aanbieden van excuses geen financiële of juridische consequenties heeft. Met deze mededeling maakt u direct helder hoe uw Ministerie in deze zaak staat. Door op voorhand de grenzen aan te geven is het mij direct duidelijk dat u niet verder zult gaan dan het aanbieden van een spreekwoordelijke aai over de bol. U gaat zeggen dat u het allemaal zo erg voor ons vindt en dat u met ons meeleeft en dat u een heel pakket heeft bedacht om ons hierin tegemoet te komen en ons te “helpen”.
Dit pakket zal bestaan uit een Expertisecentrum Binnenlandse Afstand en Adoptie dat vervolgens zal worden samengevoegd met INEA onder de vleugels van Fiom en onder toezicht van het MinJenV. Dezelfde Fiom, die net als de Raad voor de Kinderbescherming, namens de overheid medeverantwoordelijk is voor het leed dat ons is aangedaan.
Uit alles blijkt dat uw plan al lang klaar lag, nog voordat De Winter aan het onderzoek begon, maar heeft u eigenlijk onze hulpvragen wel gehoord?

Als uw Ministerie al op voorhand aangeeft wat de grenzen zijn door juridische en financiële aansprakelijkheid af te wijzen, wat zijn deze excuses dan nog werkelijk waard? Als u door rood rijdt en niet bereid bent om de consequenties ervan te accepteren door de bekeuring te betalen, maar u slechts wilt beperken tot een schamele “Sorry“, wat hebben uw excuses dan voor waarde? Als de overheid aansprakelijkheid afwijst dan zijn excuses niet meer dan een spreekwoordelijke aai over de bol.

Voor enkelen zal deze aai over hun bol voldoende erkenning zijn. Voor mij is dit een principekwestie. Als de overheid bij voorbaat al aansprakelijkheid afwijst, dan is er in mijn optiek geen enkele sprake van berouw, maar van gemakzucht en wat de oprechtheid en waarde van het aan te bieden excuus volledig ondermijnt.

Zonder de bereidheid om de consequenties van de gemaakte fouten in het verleden te aanvaarden voor het leed dat ons is aangedaan en waar u als overheid grotendeels verantwoordelijk voor bent, heeft het bijwonen van deze bijeenkomst voor mij geen enkele zin en zijn excuses niets meer dan holle, betekenisloze woorden. Door de door de overheid vooraf ingenomen positie is de bijeenkomst verworden tot een ministeriële aankondiging van uw plannen in plaats van een constructief overleg tussen gelijkwaardige gesprekspartners. Zonder deze bereidheid is deze bijeenkomst voor mij van generlei waarde.

Wij hebben behoefte aan oprechte excuses en individuele compensatie, gefundeerd op berouw en bewustwording.
Niettemin dank ik u voor uw uitnodiging.

Met vriendelijke groet,

Lucas Verberne
Moederheil.nl

Uitnodiging bijeenkomst Ministerie in Utrecht 26 mei

Door Lucas Verberne

Op 28 april 2026

In 2026, Archief, Berichten, Rijksoverheid

Geachte heer, mevrouw,

U heeft direct of indirect ongetwijfeld gehoord dat er namens het kabinet excuses zullen worden aangeboden aan afstandsmoeders en afgestanen. De voorbereidingen hiervoor zijn begonnen, zodra hierover meer bekend is zullen we hierover berichten.

Daarnaast is ook aangekondigd dat de Tweede Kamer nog voor het zomerreces een brief ontvangt over de aanbevelingen uit het rapport en de beoogde maatregelen die kunnen bijdragen aan verdere erkenning en herstel van de getroffenen. Hierover willen we graag met een beperkte groep getroffenen in gesprek. Daarbij denken we aan een vertegenwoordiging van belangenorganisaties en getroffenen die eerder (in reactie op onze uit-vraag) hebben aangegeven hierover met ons in gesprek te willen.

Hiervoor wordt een bijeenkomst georganiseerd in het centrum van Utrecht op dinsdag 26 mei a.s. van 16:00 tot 19:00, waarvoor u van harte bent uitgenodigd. De precieze locatie wordt nog bekend gemaakt. Er zullen ook broodjes worden geserveerd.

Tijdens de bijeenkomst zal vanuit het ministerie worden aangegeven aan welke maatregelen wordt gedacht, waarbij er gelegenheid is om daarop te reageren, en in kleinere groepen uitgebreider in gesprek te gaan over een aantal onderwerpen.

Graag horen we of u bij deze bijeenkomst aanwezig zal zijn. Kunt u dit uiterlijk maandag 18 mei laten weten?

Met vriendelijke groet,

Ritske Zuidema

Coördinerend beleidsmedewerker team Familie
Directie Jeugd, Familie en Aanpak Criminaliteitsfenomenen
Directoraat-generaal Straffen en Beschermen

secretariaat.familie@minjenv.nl

Excuses overheid blijken een dooie mus

Door Lucas Verberne

Op 15 april 2026

In 2026, Achtergrond, Archief, Berichten, Opinie, Rijksoverheid

Daar is ie dan, de spreekwoordelijke adder onder het gras in het NH Dagblad van afgelopen dinsdag. We worden blij gemaakt met een dooie mus. Zoals ik dit lees beperkt de overheid zich alleen tot (holle) woorden. Niemand die het heeft over een schadevergoeding! En daar kunnen we het mee doen.
Precies wat ik verwachtte gaat gebeuren. Ik zit niet te wachten op een bijeenkomst waar we slechts een aai over onze bol krijgen. Daar bedankt ik hartelijk voor.

Ik hoop dat ik ongelijk heb, maar ik ben bang van niet.

*Noord-Hollands Dagblad, dinsdag 14-04-2026*

Ik heb diep respect voor de inzet van de partijen die lang in gesprek zijn geweest met het Ministerie van Justitie, hun doorzettingsvermogen en diplomatie en besef heel goed dat het een kwestie was van kiezen of delen. En maak hen graag een compliment hiervoor. Dus dit is geen kritiek naar ViZ, DNA en Clara Wichmann.

Maar wanneer een staatssecretaris al op voorhand aangeeft dat er geen juridische of financiële gevolgen zijn, dan valt er maar één conclusie te trekken. En dat is de meest voor de hand liggende: het mag niks kosten.

Diplomatiek gezien snap ik dit heel goed. Door deze zaak in stukken te knippen, hopen we stap voor stap ons doel te bereiken. Het ministerie is echter heel duidelijk geweest in haar standpunt, dat dit geintje niets mag kosten.

Als betrokkenen dan vervolgens individueel moet gaan procederen om een aalmoes te krijgen, hoeveel mensen gaan dat doen, denk je? Niemand zit te wachten op een strijd zoals Trudy Scheele deze heeft moeten voeren, om vervolgens alsnog met een kluitje het riet in gestuurd te worden. Hoeveel mensen kunnen zich een juridische strijd veroorloven en gaan deze überhaupt aan? Dit is precies waar de overheid op rekent. Misschien een handjevol mensen die dat gaan doen. En de rest haakt af.

Wiedergutmachung

Het is voor mij een principekwestie. Als ik door rood rij en niet bereid ben om de bekeuring te betalen, maar in plaats daarvan alleen sorry zeg tegen meneer de agent, heb ik dan oprecht spijt? Als de excuses oprecht zijn, dan accepteer je aansprakelijkheid zonder voorbehoud. Doordat de overheid geen aansprakelijkheid accepteert zijn de excuses in mijn ogen niet oprecht.

Spijt is pas oprecht als je bereid bent om de consequenties te aanvaarden van je fouten.

Dàt is waar het mij om gaat. Als je die bereidheid niet hebt, dan zijn het alleen maar holle woorden.

De overheid is de lachende derde. M.a.w. de overheid accepteert geen aansprakelijkheid. Hakken in het zand. Schuldig of niet. Het maakt me woest. De volgende keer dat ik door rood rij accepteer ik ook geen aansprakelijkheid voor de fout die ik heb gemaakt.
Aai over mijn bol met een knuffel van de staatsecretaris? Nee, ik dank je hartelijk. 😡

Het woord Wiedergutmachung betekent letterlijk vertaald weer goed maken. Het werkwoord (wiedergutmachen) betekent goedmaken of compenseren.

Groot deel Kamer wil formele excuses van overheid aan afstandsmoeders en -kinderen

Door Lucas Verberne

Op 11 februari 2026

In 2026, Archief, Berichten, Media, Pers, Rijksoverheid

Mylena Maitimu, redacteur Nieuwsuur
Mitra Nazar, verslaggever Nieuwsuur

In de Tweede Kamer lijkt zich een meerderheid af te tekenen voor excuses aan zogenaamde afstandsmoeders, die in de vorige eeuw hun pasgeboren baby’s onvrijwillig afstonden. De Nederlandse overheid moet die excuses maken, aan de moeders en aan de kinderen. Dat vinden meerdere fracties in de Kamer, blijkt uit een rondgang van Nieuwsuur.

Lees het gehele bericht verder op NOS.nl of luister terug op Radio 1 vanaf 0:35:16.

Opinie

Ik moet zeggen dat ik sceptisch ben over dit nieuws of hooguit gematigd positief. Van de stichting Verleden in Zicht (VIZ) begrijp ik dat de gesprekken veelbelovend zijn, maar dat we er zeker nog niet zijn.

VIZ heeft samen met de stichting De Nederlandse Afstandsmoeders (DNA) een pakket van negen eisen neergelegd bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Alle eisen zijn door de Tweede Kamer in een motie ondersteund. Het Ministerie zelf is niet enthousiast en de gesprekken lopen bepaald niet soepel. Mijn bewondering voor mijn collega’s belangenbehartigers voor hun volhardendheid.

Excuses, schadevergoeding

Wat de inhoud zal zijn van de excuses valt nog te bezien. In hoeverre dit ook betekent dat er sprake zal zijn van een schadevergoeding; ik hoop van wel, maar verwacht het niet. Want het is wel duidelijk dat het Ministerie van J&V zich, met zijn Nederlandse koopmansmentaliteit, hier met hand en tand tegen verzet en strak de hand op de knip houdt.
Voor mij maakt een schadevergoeding een onlosmakelijk deel uit van excuses. Het een kan niet zonder het ander. Zonder schadevergoeding zijn excuses niet meer dan een holle schil van mooie woorden.

Ronduit teleurstellend, en dan druk ik me nog diplomatiek uit, zijn de laatste twee punten, waarbij het Ministerie de hakken in het zand zet. Mij zegt dit veel over hoe het Ministerie erin staat. Het is te hopen dat de Tweede Kamer de toekenning van excuses met schadevergoeding door drukt.

Kerst 2025

Door Lucas Verberne

Op 13 december 2025

In 2025, Archief, Berichten, Kerk, Opinie, Rijksoverheid

Beste mensen,

Wat een turbulent jaar was 2025. Zoveel zorgelijke ontwikkelingen in de wereld. De verschrikkingen in Gaza, Sudan en andere hotspots. Onverzadigbare hebzucht naar geld en macht, racisme en ego’s die elkaar het licht in de ogen niet gunnen en de gewone mens in de straat die er het slachtoffer van is. De een omdat ie tegen zijn wil een wapen in zijn handen gedrukt krijgt en de ander omdat ie geen kant uit kan en gebruikt wordt als pion. Het is opnieuw een ongelijke strijd. Zoveel onnodige slachtoffers. Zoveel leed.

Er wij staan er nog steeds tussenin, met ons verlangen om gehoord te worden en gerechtigheid te krijgen voor wat ons lang geleden is aangedaan. Daar staan we dan, met ons vlaggetje te zwaaien naar de overheid en de kerk en feitelijk zien geen van beiden ons staan. Want het is een heel stuk makkelijker om simpelweg de andere kant uit te kijken en gewoon te doen of het niet bestaat. De overheid die de indruk geeft te willen luisteren naar onze roep om erkenning, maar niet bereid is om oprechte erkenning te geven en de slachtoffers schadeloos te stellen of op zijn minst te compenseren. Want van oprechte erkenning is pas sprake als je bereid bent om de gevolgen te dragen van je acties.
Ik heb eerder het voorbeeld genoemd van een overheid die bereid is om toe te geven dat zij door rood is gereden, maar pertinent niet bereid is om de boete van haar overtreding te betalen. En tegelijkertijd is het de overheid die dergelijk gedrag wèl van haar burgers verwacht. Rij je letterlijk door rood, dan betaal je ook daadwerkelijk de bekeuring.

Maar in ons kikkerlandje werkt dat toch even anders. Voor de overheid gelden toch andere regels en met name dat de overheid zich het recht toe-eigent om zelf te kunnen bepalen welke spelregels voor de overheid gelden. Dat Kamerleden de overheid oproepen om de slachtoffers van gedwongen afstand tegemoet te komen wil nog niet zeggen dat de overheid voornemens is om dat ook daadwerkelijk te gaan doen.
Waarom niet? Omdat dat geld kost en daar houdt de overheid van ons kruidenierslandje helemaal niet van. Men meet liever met twee maten: een voor het volk en een ander voor de overheid zelf, wanneer het zo uitkomt. Eigen regels, toegepast al naar gelang de autoritaire behoefte.

Waar ik moeite mee heb is de hypocrisie. Als men toch niet van plan is om de portemonnee te trekken, waarom zeggen ze dan niet gewoon:

"Triest verhaal allemaal, wat sneu voor jullie allen en vooral wat jammer dat jullie elkaar zo lang geleden zijn kwijtgeraakt, mede dankzij ons en de heren en dames geestelijken. We vinden het heel erg, echt hoor. Maar ja, het is ook al zolang geleden he. Jullie zijn toch zo goed terechtgekomen, sommigen wat minder, maar over 30-40 jaar heeft toch niemand het er meer over. Dus waar maken jullie je nou toch eigenlijk zo druk om? Een aai over je bol en een dikke knuffel en alles is weer oké, toch?"

Ik verwacht dat dit zo ongeveer het antwoord is dat wij gaan krijgen van de overheid, alle respectabele initiatieven van belangengroepen ten spijt. De kerk doet alsof haar neus bloedt en ook dat zie ik niet snel veranderen. Schaamteloos is het. Zo zit helaas de wereld in elkaar. Het eigenbelang prevaleert. Desnoods door de andere kant uit te kijken en over de ruggen van de betrokkenen.

Beste mensen, ik hoop dat ik met Moederheil.nl mijn kleine steentje weer heb bijgedragen voor dit jaar en wens jullie alvast hele fijne feestdagen en een gezond en vredig 2026 toe. Donaties zijn nog steeds erg welkom en maken het gemakkelijker om de kosten voor de website en initiatieven te dragen. Dus schroom vooral niet en doneer. Heb ❤️ voor Moederheil.nl.

Lucas Verberne

_{Image by BiZkettE1 on Freepik}

Working papers – VJI

Door Lucas Verberne

Op 23 november 2025

In 2022, Achtergrond, Archief, Berichten, Instituten, Onderzoek, Rapporten, Rijksoverheid

Oorspronkelijk gepubliceerd op 22 november 2022

In 2022 zijn de voorlopige onderzoeksresultaten gepubliceerd door het Verweij-Jonker Instituut. Deze resultaten hadden verwerkt moeten worden in het vorige onderzoek naar Binnenlandse Afstand en Adoptie. Zover is het niet gekomen omdat er fouten zijn gemaakt waarbij de privacy van betrokkenen in het geding was. Het resultaat was dat het volledige onderzoek werd stopgezet.
De onderzoeksresultaten zijn interessant genoeg voor mensen die meer willen weten over de achtergrond van de onderzochte tehuizen. De resultaten zijn onderaan deze pagina te vinden.

Working Papers – Verwey-Jonker Instituut

Vandaag verschijnen vijf working papers over binnenlandse afstand en adoptie. Deze working papers zijn de vruchten van het onderzoek waaraan het Verwey-Jonker Instituut in de zomer van 2019 begon en dat in november 2021 voortijdig werd stopgezet.

Het Verwey-Jonker Instituut en het WODC publiceren de working papers om transparant te zijn over de werkzaamheden die zijn verricht en om te laten zien welke informatie de bestudeerde literatuur en de archieven bevatten.

Het Verwey-Jonker Instituut en het WODC zien het als hun wetenschappelijke verantwoordelijkheid om het onderzoeksmateriaal aangaande het literatuur- en archiefonderzoek beschikbaar te stellen.

Dat is in lijn met eerdere toezeggingen aan de Tweede Kamer en de belangengroeperingen.

De working papers zijn het resultaat van archiefonderzoek bij drie opvanghuizen voor ongehuwde moeders van verschillende levensbeschouwelijke achtergrond. Te weten: Ons Tehuis (protestants- christelijk), Tehuis Annette (neutraal) en Moederheil (rooms-katholiek). Ook is er een working paper over toezicht en toezichthouders bij binnenlandse afstand en adoptie tussen 1956 en 1984.

Daarnaast is er een working paper over het krantenonderzoek in de periode van 1956 tot 2021.

Wij hopen dat het beschikbaar stellen van deze working papers kan bijdragen aan het vergroten van de toegankelijkheid van de informatie over binnenlandse afstand en adoptie. We zijn ons er tegelijkertijd van bewust dat de working papers slechts een klein deel van de grotere geschiedenis van afstand en adoptie in Nederland bestrijken. De working papers geven, omdat het onderzoek voortijdig is stopgezet, géén antwoord op de onderzoeksvragen die oorspronkelijk door het WODC waren gesteld.

De working papers zijn gemaakt naar aanleiding van archief- en literatuuronderzoek. Alle materialen van het interview-deel van het oorspronkelijke onderzoek zijn vernietigd: de intakes, de gespreksverslagen, de interviewverslagen en de bijbehorende persoonsgegevens (onder toezicht van KPMG op 7 maart 2022).

Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft inmiddels de onderzoekscommissie Afstand en adoptie geïnstalleerd waarvan prof. Micha de Winter voorzitter is geworden.

_{Bron: Verwey-Jonker Instituut}