Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
Mij wordt wel eens gevraagd hoe het is om geadopteerd te zijn. Ik vind dat eigenlijk een rare vraag. Een vraag als deze geeft mij dan ook een ongemakkelijk gevoel. Waarom? Het voelt stigmatiserend. Het onderstreept de onnatuurlijke band met de mensen die je hebben geadopteerd. Het benadrukt dat je er niet bij mag horen, althans zo voelt het voor mij.
Maar deze vraag is wel te beantwoorden. Het eerste waar ik dan aan denk is dat het geadopteerd zijn voor mij voelt dat mij iets essentieels is afgenomen. Iets dat cruciaal is voor een pasgeboren baby. Voor mij voelt dit dan ook als een grootverlies. Een verlies dat ik als kind en puber heel goed voelde, maar nooit onder woorden kon brengen. En als ik dit al onder woorden probeerde te brengen dan keken mensen mij verwonderd aan of verdwenen simpelweg uit mijn leven. Pas decennia later kon ik het onder woorden brengen en gek genoeg met slechts één woord: rouw. Rouw beschrijft eigenlijk alles wat ik ervaar in deze geschiedenis. Het vervelende is alleen dat rouw normaalgesproken uit je leven verdwijnt, doordat je het verlies een plekje hebt kunnen geven, maar voor mij werkt dat, met mijn geschiedenis, niet zo. Naarmate ik ouder word, wordt het er helaas niet minder op. Integendeel. Deze rouw blijft hangen en is van permanente aard.
Het gevoel dat je iets essentieels is afgenomen:
Je biologische familie
De band met je moeder, en vader tijdens de eerste momenten van je leven
Je identiteit, je naam en dat je een nieuwe identiteit hebt opgeplakt gekregen
Dat je je ontworteld voelt, als een boom die is geënt op een andere stam
Die onherstelbare breuk en vooral de wetenschap dat het nooit meer te herstellen is, en het ontbreken van verantwoordelijkheidsbesef bij de verantwoordelijke partijen, maakt het ingewikkeld.
Uit diverse onderzoeken blijkt dat de eerste paar maanden voor een baby van levensbelang zijn. Het directe en fysieke contact tussen moeder en baby zijn levensbepalend voor de ontwikkeling van het kindje. De moeder’s geur, stem, intonatie, haar fysieke contact zorgen voor een diepe band. Op het moment dat een baby gescheiden wordt bij de geboorte dan gaan er allerlei fysiologische en psychische alarmbellen bij de baby af.
Baby’s ervaren intense biologische stress wanneer ze van hun moeder worden gescheiden. Dit benadrukt een cruciaal neurobiologisch proces waarbij de moeder fungeert als primair ankerpunt voor veiligheid. Dit triggert enorme cortisolpieken en alarmsignalen (hartkloppingen, kortademigheid) als gevolg van evolutionaire aanleg voor overleving. Responsieve zorg is essentieel voor het reguleren van dit systeem en het opbouwen van veerkracht.
De biologie van scheiding
Overlevingsinstinct: Biologisch gezien draait de wereld van een baby om de verzorger (vaak de moeder) als enige bron van veiligheid, warmte en voeding; scheiding triggert een existentiële bedreiging.
Cortisolpiek: De hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA-as) wordt geactiveerd, waardoor het lichaam overspoeld wordt met cortisol (het stresshormoon). Dit veroorzaakt snelle stijgingen die dramatisch kunnen zijn, hoewel de specifieke percentages per onderzoek verschillen.
Fysiologisch alarm: Deze piek leidt tot de ‘vecht-of-vlucht’-reactie: een snelle hartslag (tachycardie) en een snelle, oppervlakkige ademhaling (tachypneu) terwijl het zenuwstelsel om hulp schreeuwt.
Waarom het belangrijk is
Hersenontwikkeling: Als deze ernstige stress (toxische stress) niet wordt verzacht door de geruststellende terugkeer van de verzorger, kan dit een negatieve invloed hebben op hersengebieden die betrokken zijn bij geheugen, emotionele regulatie en de immuunfunctie.
Hechting en veerkracht: Elke geruststellende herverbinding na stress herstelt de circuits, waardoor de baby leert dat angst tijdelijk is en de wereld veilig is. Dit bevordert een veilige hechting en een levenslange emotionele gezondheid.
De rol van responsieve zorg
De aanwezigheid van een responsieve verzorger helpt de stressniveaus van de baby terug te brengen naar een normaal niveau. Dit leert de baby dat angst tijdelijk is en de wereld veilig is, waardoor een veilige hechting en een levenslange emotionele gezondheid worden bevorderd.
Consistente, gevoelige zorg is cruciaal om stress te verminderen en een gezonde hersenontwikkeling te ondersteunen, waardoor problemen op de lange termijn als gevolg van vroege blootstelling aan stress worden voorkomen.
In (te) veel gevallen verhinderd de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), de privacywet, volledige inzage in de persoonlijke dossiers zoals het afstands- en adoptiedossier, maar ook voogdijgegevens, rechtbankstukken, etc. Instanties zoals Fiom, Raad voor de Kinderbescherming, gemeenten en ook archieven hebben elk hun eigen interpretatie van wat wel en niet kan binnen de AVG-wetgeving. Zo geven de Fiom alsook de RvdK een gecensureerde kopie aan betrokkenen, en bij het Nationaal Archief kan men alleen het dossier inzien en weigert men om een kopie te verstrekken. Het staat zelfs niet toe dat men foto’s maakt van documenten. Alleen is toegestaan dat men delen overschrijft(!). Dat is niet erg toegankelijk, zeker als het een dik dossier betreft. Zo wordt de AVG als excuus gebruikt om informatie ontoegankelijk te maken voor de mensen die deze informatie hun leven lang al is onthouden en die voor de gemiddelde Nederlander gewoon vrij toegankelijk is. Behalve dus voor de mensen die zijn afgestaan.
Voor betrokkenen is deze willekeur onverteerbaar. En zolang dit niet is opgelost ben ik er geen voorstander van dat de dossiers worden opgeslagen bij het Nationaal Archief. Want op die manier worden onze dossiers nog minder toegankelijk dan ze al waren. Op zich is het Nationaal Archief een uitgelezen plek voor opslag van de dossiers, maar dan moeten ze wèl volledig toegankelijk, inclusief het verkrijgen van een kopie, zijn voor de mensen die het betreft.
Waarom kan een onderzoeker wèl toegang krijgen tot het volledige dossier en de persoon die er in vermeld staat nìet?
Het is bizar dat derden bepalen wat je mag lezen in een dossier dat over jezelf gaat. Je kan wel een medisch dossier opvragen van jezelf bij de huisarts, maar een ongecensureerde kopie van het afstands- en adoptiedossier is niet mogelijk.
DigiD
Ik ben er voorstander van dat men het gehele dossier ongefilterd kan inzien via DigiD. De benodigde beveiligde infrastructuur bestaat al en de archieven en instellingen kunnen daar mooi bij aansluiten. Online en gewoon in de vertrouwde omgeving thuis kan men dan de persoonlijke informatie inzien.
Ik heb hierover contact gehad met Fiom en men geeft aan dat onderzoekers alleen toegang krijgen tot gedepersonaliseerde dossiers. Fiom heeft geen plannen om zich binnen afzienbare tijd aan te sluiten bij DigiD.
Nazorg
Een ander belangrijk punt hierbij is dat een archivaris bij een archief nìet gekwalificeerd is om mensen bij te staan bij het lezen van hun dossier. Maar al te vaak is de inhoud van een dossier te heftig om dit zonder vorm van ondersteuning vrij te laten inzien. Let wel: ondersteuning, niet betutteling of bepalen wat men wel of niet te lezen krijgt. Dat is aan de betrokkene zelf om te bepalen. Maar beschikbare nazorg is hierbij van nut.
Als kind, het zal eind jaren ’60 begin ’70 geweest zijn, zag ik thuis bij mijn ouders op de zwart-wit Philips tv met houten kast ooit een filmpje dat mij altijd is bijgebleven. Een film over een aapje in een laboratorium. Ik was me nog helemaal niet bewust van mijn verleden en al helemaal niet van het feit dat ik was afgestaan en achtergelaten door mijn moeder. Ook over mijn adoptie wist ik nog niets. Het is vreemd dat ik me dit filmpje nog goed kan herinneren, maar het maakte een diepe indruk op me. Waarom, dat besefte ik nog niet.
Wat me hieraan opviel was dat ik het interessant vond. Een klein aapje dat op zoek is naar de liefde en zorg van zijn moeder, maar dat niet krijgt. Ik was geschokt want het liet zien dat de surrogaat moeder van gaas zorgde voor de melk en verder onverschillig en koud bleef t.o.v. “haar” kind. De andere “moeder” deed ook niets, maar bestond uit stof en voelde daardoor meer moederlijk aan, ook al kreeg het babyaapje geen enkele liefde en aandacht.
De parallellen met mijn eigen verleden zag ik nog niet en ik legde al helemaal geen relatie met het trauma waar ik pas op veel latere leeftijd mee te kampen kreeg. Het getraumatiseerde aapje in deze video besefte ook al helemaal niet welke wreedheid hem was aangedaan door deze meneer Harlow ten gunste van zijn persoonlijke onderzoek.
Deze video is aangrijpend
Mijn persoonlijke besef van de vrijwel identieke schade die mij en velen met mij is aangedaan, kwam pas vele tientallen jaren later. Dit aapje is inmiddels allang overleden en ik worstel, samen met mijn lotgenoten, nog dagelijks met de pijn en het verdriet dat hier het gevolg van is. Het gevolg van het feit dat ik “gered” ben door mijn adoptieouders. Wat ben ik ze daar “dankbaar” voor. Voor het feit dat ik maandenlang vergeefs als baby heb verlangd naar moederliefde, omdat mijn moeder zich geen raad met mij wist dankzij de religieus geïndoctrineerde en verknipte maatschappij. Want wie niet getrouwd was en kinderen kreeg, die behoorde tot het uitschot van de samenleving en viel in dezelfde categorie als de dames van lichte zeden.
Nee, de kerk heeft dit beeld er al eeuwenlang goed ingeprent bij de vrome gelovigen, die alles slikten wat de kerk uitbraakte als woord van God. Tienduizenden getraumatiseerde moeders en kinderen achterlatend, alleen al in Nederland. Wereldwijd vele miljoenen mensen die het slachtoffer zijn geworden van de waandenkbeelden van de kerk. Want God is goed, toch? Ja, dat hebben we gemerkt, hoe goed God is. Het feit dat mij mijn complete families aan zowel vaders als moeders kant is afgenomen is een uiting van religieuze “naastenliefde”. Hele kuddes gelovigen werden op een efficiënte manier zo onder de religieuze duim gehouden en dat is nog steeds zo, tot op de dag van vandaag.
Want God is liefde, jaja. Ik heb het aan den lijve ondervonden.
Ik heb zelf toch een heel ander beeld bij van wat liefde is….
Om deze pagina te kunnen zien moet je eerst zijn ingelogd. Deze pagina is uitsluitend toegankelijk voor leden. Om verder te gaan moet je je geregistreerd hebben voor deze website.
Als je je al eens eerder geregistreerd hebt log dan in via de pagina Inloggen. Het is NIET MOGELIJK om in te loggen met Facebook- of inloggegevens van andere websites. Let op! Als je driemaal foutief inlogt dan wordt je aanmelding tijdelijk geblokkeerd. Je kunt het dan een dag later opnieuw proberen.
Je vraagt je af waar je vandaan komt. Je bent afgestaan en wellicht geadopteerd of in een pleeggezin terechtgekomen en dat is al of niet een succes gebleken. Je hebt geen babyfoto’s van jezelf en je zou toch wel eens willen weten of er foto’s zijn. Al jaren denk je na over wie je biologische ouders en je familie zijn of waar je kind is dat je moest afstaan en je hebt geen idee hoe het met ze gaat. Je kent flarden van het verleden, maar niet het hele verhaal. Je vraagt je af of het toch niet eens tijd wordt om op zoek te gaan voordat het niet meer kan, om wat voor reden dan ook. Waar vind ik mijn dossier?
Waar te beginnen? Er zijn in ieder geval een aantal bronnen waar je kunt starten.
Op zoek naar je achtergrond en historie
Extern
FIOM. Het archief van Moederheil wordt beheerd door deFIOM. Hier bevinden zich de afstandsdossiers.
Raad voor de Kinderbescherming. De RvdK beheert de archieven m.b.t. de adoptie, pleegouderschap e.d. Dit betreft de adoptie- en dossiers voor plaatsing in een pleeggezin.
Contactregister Kindertehuizen, dit wordt gerund door de Fiom, hiervoor kan je jezelf inschrijven om in contact te komen met oud-huisgenoten of oud-personeel.
Verder kan je terecht in een van de vele archieven:
Het Nationaal Archief in Den Haag. In de komende tijd worden de dossiers van de RvdK verhuisd naar het Nationaal Archief. Hier krijg je alleen inzage, geen kopieën, geen foto’s maken.
Brabants Historisch Informatie Centrum. Het BHIC, beschikt over het archief van de Brabantse rechtbanken binnen de provincie. Die worden in de regel na 20 jaar aan het BHIC overgedragen. Dat is zo vastgelegd in de archiefwet. In die archieven zitten b.v. voogdijkaarten/-registers, OTS dossiers (Onder Toezicht Stellingen) en soms ook dossiers van de Raad voor de Kinderbescherming. Deze zijn natuurlijk niet zomaar openbaar voor iedereen, maar wel (met ontheffing) voor betrokkenen.
De andere provincies hebben elk hun eigen regionaal en stedelijk archief.
Archieven.nl. Stedelijke en gemeentelijke archieven.
Stadsarchief Breda. Het Stadsarchief is het collectieve geheugen van Breda. Als je je gegevens doorgeeft onder vermelding van jouw geboortenaam (de naam die je bij geboorte kreeg en/ of die op jouw geboorteakte staat) dan is er mogelijk informatie beschikbaar. Geef ook maanden/ jaar/ jaren van jouw verblijf door. info@stadsarchiefbreda.nl.
Archival tree of the Arolsen Archives Dit betreft de archieven van de Duitsers uit de Tweede Wereldoorlog. Je kunt navraag doen over familieleden door het volgende formulier in te vullen. De Arolsen-archieven zijn het internationale centrum voor nazi-vervolging met ‘s werelds meest uitgebreide archief over de slachtoffers en overlevenden van het nationaal-socialisme. De collectie bevat informatie over ongeveer 17,5 miljoen mensen en behoort tot UNESCO’s Memory of the World. Het bevat documenten over de verschillende slachtoffergroepen die het doelwit waren van het naziregime en is een belangrijke bron van kennis voor de huidige samenleving.
Genealogie websites. Uitzoeken familiegeschiedenis en afkomst. Er zijn diverse websites waar je je afkomst kunt uitzoeken. Sommige zijn gratis, voor andere moet je betalen. Online genealogische websites hebben als voordeel dat vele gekoppeld zijn aan archieven, zoals het bevolkingsregister en vele andere. Losse genealogie-software heeft deze mogelijkheid in de regel niet standaard.
Dna verwantschapsonderzoek. Hiervoor kan je terecht bij veel instellingen. Er zijn commerciële bedrijven zoals Ancestry of MyHeritage en ook ziekenhuizen en laboratoria die dna verwantschapsonderzoek doen. Het beste is om dit op te zoeken op Google.
Bureau Clara Wichmann streeft al ruim 35 jaar naar gendergelijkheid en een betere maatschappelijke en juridische positie van vrouwen in Nederland.
Door je zoekvraag te plaatsen op Moederheil.nl kunnen mensen je adviseren waar je het beste kunt beginnen en wat je kunt verwachten.
Je kunt je zoekvraag op het Prikbord plaatsen. Geef aan naar wie je op zoek bent en in welke periode je zoekt.
Je kunt beginnen met je profiel bij te werken zodat mensen kunnen zien wat je motivatie is om lid te worden van Moederheil.nl. Deze informatie is uitsluitend zichtbaar voor leden.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.