Daar is ie dan, de spreekwoordelijke adder onder het gras in het NH Dagblad van afgelopen dinsdag. We worden blij gemaakt met een dooie mus. Zoals ik dit lees beperkt de overheid zich alleen tot (holle) woorden. Niemand die het heeft over een schadevergoeding! En daar kunnen we het mee doen.
Precies wat ik verwachtte gaat gebeuren. Ik zit niet te wachten op een bijeenkomst waar we slechts een aai over onze bol krijgen. Daar bedankt ik hartelijk voor.
Ik hoop dat ik ongelijk heb, maar ik ben bang van niet.
Ik heb diep respect voor de inzet van de partijen die lang in gesprek zijn geweest met het Ministerie van Justitie, hun doorzettingsvermogen en diplomatie en besef heel goed dat het een kwestie was van kiezen of delen. En maak hen graag een compliment hiervoor. Dus dit is geen kritiek naar ViZ, DNA en Clara Wichmann.
Maar wanneer een staatssecretaris al op voorhand aangeeft dat er geen juridische of financiële gevolgen zijn, dan valt er maar één conclusie te trekken. En dat is de meest voor de hand liggende: het mag niks kosten.
Diplomatiek gezien snap ik dit heel goed. Door deze zaak in stukken te knippen, hopen we stap voor stap ons doel te bereiken. Het ministerie is echter heel duidelijk geweest in haar standpunt, dat dit geintje niets mag kosten.
Als betrokkenen dan vervolgens individueel moet gaan procederen om een aalmoes te krijgen, hoeveel mensen gaan dat doen, denk je? Niemand zit te wachten op een strijd zoals Trudy Scheele deze heeft moeten voeren, om vervolgens alsnog met een kluitje het riet in gestuurd te worden. Hoeveel mensen kunnen zich een juridische strijd veroorloven en gaan deze überhaupt aan? Dit is precies waar de overheid op rekent. Misschien een handjevol mensen die dat gaan doen. En de rest haakt af.
Wiedergutmachung
Het is voor mij een principekwestie. Als ik door rood rij en niet bereid ben om de bekeuring te betalen, maar in plaats daarvan alleen sorry zeg tegen meneer de agent, heb ik dan oprecht spijt? Als de excuses oprecht zijn, dan accepteer je aansprakelijkheid zonder voorbehoud. Doordat de overheid geen aansprakelijkheid accepteert zijn de excuses in mijn ogen niet oprecht.
Spijt is pas oprecht als je bereid bent om de consequenties te aanvaarden van je fouten.
Dàt is waar het mij om gaat. Als je die bereidheid niet hebt, dan zijn het alleen maar holle woorden.
De overheid is de lachende derde. M.a.w. de overheid accepteert geen aansprakelijkheid. Hakken in het zand. Schuldig of niet. Het maakt me woest. De volgende keer dat ik door rood rij accepteer ik ook geen aansprakelijkheid voor de fout die ik heb gemaakt.
Aai over mijn bol met een knuffel van de staatsecretaris? Nee, ik dank je hartelijk. 😡
Het woord Wiedergutmachung betekent letterlijk vertaald weer goed maken. Het werkwoord (wiedergutmachen) betekent goedmaken of compenseren.
