Het Ministerie van Justitie en Veiligheid nodigt u uit voor een bijeenkomst voor de getroffenen van het verleden van gedwongen binnenlandse afstand en adoptie op donderdag 2 juli 2026 van 15.00-17.00 uur in Amare, Spuiplein 150, 2511 DG Den Haag.

Aanmelden

Ik heb eerder aangegeven dat ik hier zelf niet bij aanwezig zal zijn. Dit heeft vooral te maken met het feit dat ik mij bijzonder opwind over het gebrek aan respect van de overheid, en ook de kerk, over wat men ons heeft aangedaan.
Mijn gevoel van gerechtigheid en rechtvaardigheid wordt hier met voeten getreden. Helemaal wrang is dat het “Justitie” is waar de term gerechtigheid héél ver te zoeken is. Waar “justitie” synoniem zou moeten zijn voor “gerechtigheid” blijkt het in werkelijkheid een contradictie.

Een aantal voorbeelden:

  • het feit dat belangengroepen decennia lang hebben moeten smeken om enig begrip te kweken bij de overheid
  • het feit dat de overheid op voorhand(!) aangeeft dat excuses geen enkele juridische en financiële consequenties heeft
  • het feit dat het geen enkele prioriteit heeft, maar meer wordt gezien als lastig, waar men snel vanaf wil zijn
  • het feit dat de overheid tijdens de gesprekken heeft geopperd om de excuses via een videoboodschap uit te spreken, waarmee men de persoonlijke confrontatie kan vermijden
  • aangeboden excuses waarom is gevraagd zijn in mijn ogen niet oprecht, maar slechts betekenisloze woorden


Als je kijkt naar de recente ontwikkelingen in het Verenigd Koninkrijk, dat de premier persoonlijk excuses gaat maken aan de betrokkenen laat zien dat men, hoewel ook niet vanzelfsprekend, wèl betrokkenheid en respect toont. Zelfs ook de Anglicaanse kerk die eindelijk het licht heeft gezien.

Hoewel ik graag persoonlijke excuses en compensatie had willen accepteren van zowel de premier als de paus, maar in dit land is dat een illusie. Misschien dat er over 75 jaar een ambtenaar, die wel over common sense en introspectie beschikt, bij zinnen komt en voor de nazaten van de betrokkenen, als mosterd na de maaltijd, een monument voor de slachtoffers van gedwongen afstand opricht. Maar goed, dat gaan wij niet meer meemaken. Onze geschiedenis wordt een mooi studieobject voor toekomstig geïnteresseerden.

Nederland beperkt zich uitsluitend tot het laten uitspreken van excuses door de staatsecretaris. Niet eens de minister van Justitie, laat staan de premier! Nee, de staatssecretaris!
Met name de afwijzing op voorhand van onze Nederlandse overheid mbt het accepteren van justitiële en financiële aansprakelijkheid is iets dat ik niet kan verkroppen. Dit laat duidelijk zien hoe de overheid hierin staat. Voor mijn eigen gezondheid is het beter dat ik dit aan mij voorbij laat gaan.

Het is schaamteloos en respectloos hoe er met ons wordt omgegaan. Nee, ik ben niet meer trots op Nederland. De hypocrisie bij zowel de kerk als staat druipt er vanaf. 😡