In de Tweede Kamer lijkt zich een meerderheid af te tekenen voor excuses aan zogenaamde afstandsmoeders, die in de vorige eeuw hun pasgeboren baby’s onvrijwillig afstonden. De Nederlandse overheid moet die excuses maken, aan de moeders en aan de kinderen. Dat vinden meerdere fracties in de Kamer, blijkt uit een rondgang van Nieuwsuur.
Lees het gehele bericht verder op NOS.nl of luister terug op Radio 1 vanaf 0:35:16.
Opinie
Ik moet zeggen dat ik sceptisch ben over dit nieuws of hooguit gematigd positief. Van de stichting Verleden in Zicht (VIZ) begrijp ik dat de gesprekken veelbelovend zijn, maar dat we er zeker nog niet zijn.
VIZ heeft samen met de stichting De Nederlandse Afstandsmoeders (DNA) een pakket van negen eisen neergelegd bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Alle eisen zijn door de Tweede Kamer in een motie ondersteund. Het Ministerie zelf is niet enthousiast en de gesprekken lopen bepaald niet soepel. Mijn bewondering voor mijn collega’s belangenbehartigers voor hun volhardendheid.
Excuses, schadevergoeding
Wat de inhoud zal zijn van de excuses valt nog te bezien. In hoeverre dit ook betekent dat er sprake zal zijn van een schadevergoeding; ik hoop van wel, maar verwacht het niet. Want het is wel duidelijk dat het Ministerie van J&V zich, met zijn Nederlandse koopmansmentaliteit, hier met hand en tand tegen verzet en strak de hand op de knip houdt.
Voor mij maakt een schadevergoeding een onlosmakelijk deel uit van excuses. Het een kan niet zonder het ander. Zonder schadevergoeding zijn excuses niet meer dan een holle schil van mooie woorden.
Ronduit teleurstellend, en dan druk ik me nog diplomatiek uit, zijn de laatste twee punten, waarbij het Ministerie de hakken in het zand zet. Mij zegt dit veel over hoe het Ministerie erin staat. Het is te hopen dat de Tweede Kamer de toekenning van excuses met schadevergoeding door drukt.
