Aan: Ministerie van Justitie en Veiligheid
t.a.v. mevrouw Martine Verhulst
p/a Secretariaat Familie
secretariaat.familie@minjenv.nl
Geachte mevrouw Martine Verhulst,
Graag wil ik u bedanken voor de uitnodiging voor de bijeenkomst van het MinJenV in Utrecht op 26 mei. Ik zal vooralsnog niet bij deze bijeenkomst aanwezig zijn. Niet omdat ik het niet belangrijk genoeg vind, in tegendeel, maar omdat in mijn optiek de gespreksverhouding niet klopt. Ik zal u uitleggen wat ik hiermee bedoel.
Dat een waardige en correcte afhandeling, m.b.t. erkenning van het leed dat vele tienduizenden (afstandsmoeders, -vaders, en -kinderen) is aangedaan, geen verdere toelichting behoeft van de kant van de benadeelden lijkt mij overduidelijk. U weet tot in detail, wat ons is aangedaan en wie hiervoor verantwoordelijk waren. Commissie De Winter heeft dit alles in het rapport Schade en Schande uitvoerig toegelicht. Na de Erkenningstafels en de talloze gesprekken met belangenorganisaties zoals ViZ, DNA en talloze andere direct betrokkenen mag ik aannemen dat ons belang en onze boodschap u inmiddels meer dan duidelijk is.
Uit het NH Dagblad vernam ik dat uw Ministerie aangaf dat het aanbieden van excuses geen financiële of juridische consequenties heeft. Met deze mededeling maakt u direct helder hoe uw Ministerie in deze zaak staat. Door op voorhand de grenzen aan te geven is het mij direct duidelijk dat u niet verder zult gaan dan het aanbieden van een spreekwoordelijke aai over de bol. U gaat zeggen dat u het allemaal zo erg voor ons vindt en dat u met ons meeleeft en dat u een heel pakket heeft bedacht om ons hierin tegemoet te komen en ons te “helpen”.
Dit pakket zal bestaan uit een Expertisecentrum Binnenlandse Afstand en Adoptie dat vervolgens zal worden samengevoegd met INEA onder de vleugels van Fiom en onder toezicht van het MinJenV. Dezelfde Fiom, die net als de Raad voor de Kinderbescherming, namens de overheid medeverantwoordelijk is voor het leed dat ons is aangedaan.
Uit alles blijkt dat uw plan al lang klaar lag, nog voordat De Winter aan het onderzoek begon, maar heeft u eigenlijk onze hulpvragen wel gehoord?
Als uw Ministerie al op voorhand aangeeft wat de grenzen zijn door juridische en financiële aansprakelijkheid af te wijzen, wat zijn deze excuses dan nog werkelijk waard? Als u door rood rijdt en niet bereid bent om de consequenties ervan te accepteren door de bekeuring te betalen, maar u slechts wilt beperken tot een schamele “Sorry“, wat hebben uw excuses dan voor waarde? Als de overheid aansprakelijkheid afwijst dan zijn excuses niet meer dan een spreekwoordelijke aai over de bol.
Voor enkelen zal deze aai over hun bol voldoende erkenning zijn. Voor mij is dit een principekwestie. Als de overheid bij voorbaat al aansprakelijkheid afwijst, dan is er in mijn optiek geen enkele sprake van berouw, maar van gemakzucht en wat de oprechtheid en waarde van het aan te bieden excuus volledig ondermijnt.
Zonder de bereidheid om de consequenties van de gemaakte fouten in het verleden te aanvaarden voor het leed dat ons is aangedaan en waar u als overheid grotendeels verantwoordelijk voor bent, heeft het bijwonen van deze bijeenkomst voor mij geen enkele zin en zijn excuses niets meer dan holle, betekenisloze woorden. Door de door de overheid vooraf ingenomen positie is de bijeenkomst verworden tot een ministeriële aankondiging van uw plannen in plaats van een constructief overleg tussen gelijkwaardige gesprekspartners. Zonder deze bereidheid is deze bijeenkomst voor mij van generlei waarde.
Wij hebben behoefte aan oprechte excuses en individuele compensatie, gefundeerd op berouw en bewustwording.
Niettemin dank ik u voor uw uitnodiging.
Met vriendelijke groet,
Lucas Verberne
Moederheil.nl
